Przerwanie biegu może „uratować” zaległości podatkowe
Z dniem 31 grudnia 2023 roku mija zasadniczy termin przedawnienia dla zaległości podatkowych za 2018 rok. Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego w administracji nie został zastosowany środek egzekucyjny, o którym podatnik został zawiadomiony wymagalność należności podatkowych nie ulegnie wydłużeniu,
Należy mieć na uwadze, że w przypadku, gdy organ egzekucyjny umorzył postępowanie na podstawie art. 59 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie oznacza to, że zaległości podatkowe przestają istnieć, a tym bardziej, że wierzyciel nic już z zaległościami nie robi.
Postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku, gdy dalsza egzekucja administracyjna będzie bezskuteczna z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne.
W przypadku zaległości podatkowych, dla których postępowanie zostało umorzone wierzyciel zobowiązany jest minimum 1 raz w roku dokonać ich weryfikacji i sprawdzić czy nadal są wymagalne i czy nie zachodzą przesłanki do ponownego skierowania ich do egzekucji administracyjnej.
Bardzo często podatnicy mają zaległości podatkowe z lat wcześniejszych, gdzie postępowanie zostało umorzone, a bieżące zaległości podatkowe są ściągane przez urząd skarbowy czy regulowane samodzielnie. Jest to podstawa do ponownego zajęcia się wcześniejszymi zaległościami podatkowymi. Brak działań w tym zakresie jest działaniem na szkodę gminy, miasta czy związku gmin.
Zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59 § 2 postępowanie egzekucyjne wszczyna się ponownie:
1) na wniosek wierzyciela o ponowne wszczęcie egzekucji administracyjnej – jeżeli organ egzekucyjny nie jest jednocześnie wierzycielem,
2) z urzędu, poprzez wydanie zawiadomienia o ponownym wszczęciu egzekucji administracyjnej, o którym mowa w § 4 – jeżeli organ egzekucyjny jest jednocześnie wierzycielem – po ujawnieniu przez wierzyciela majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne.
