NSA zdecydował! 241.968 zł to nie 1.000 zł, a inny podmiot nie może zapłacić kwoty większej! Żadne oświadczenia podatnika i innego podmiotu nie pomogą!
Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej zaprezentowanym w skardze kasacyjnej, że możliwe jest skuteczne zapłacenie podatku w wysokości przekraczającej kwotę 1.000 zł przez „inną osobę” z jednoczesnym wskazaniem, że pieniądze pochodziły od podatnika. Taka sytuacja powoduje próbę obejścia rozróżnienia zastosowanego przez prawodawcę.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Dyrektora IAS w Krakowie przedstawione w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że wskazana przez skarżącą wykładnia prawa prowadzi do zrównania uprawnienia członka rodziny i osoby obcej wbrew wyraźnemu rozróżnieniu tych uprawnień dokonanego przez prawodawcę.
Prawodawca celowo rozróżnił majątkowe stosunki pomiędzy członkami rodziny a osobami obcymi. Stosunki majątkowe pomiędzy członkami rodziny najbliższej wymienionej w art. 62b § 1 pkt 1 o.p. często są bardzo skomplikowane, co uzasadnia ustawowe usankcjonowanie zapłaty podatków wśród tych osób.
Natomiast stosunki majątkowe pomiędzy osobami obcymi charakteryzują się większą odrębnością i przepływy pieniężne są bardziej sformalizowane, stąd też dopuszczalne jest zapłacenie niewysokiej stosunkowo kwoty. Ograniczenie takie pozwala w tym przypadku na uniknięcie wielu możliwych sporów co do możliwości wycofania się „innego podmiotu” z zapłaty podatku za podatnika, a także ustalania czyje środki posłużyły do zapłaty. Prawodawca wprowadzając w Ordynacji podatkowej regulację o charakterze podmiotowym czyni wszystkie te dywagacje niedopuszczalnymi. Obca osoba może dokonać zapłaty podatku, ale tylko do kwoty 1.000 zł.
Nie jest działaniem prowadzącym do zapłaty podatku, a tym samym skutkującym wygaszeniem zobowiązania podatkowego, dokonanie wpłaty przez „inny podmiot” w zakresie przekraczającym kwotę 1.000 zł z argumentacją, że środki te pochodzą z majątku podatnika. Dopuszczenie takiej możliwości prowadziłoby do obejścia omawianej regulacji i czyniłoby ją zbędną. Zgodnie z taką wykładnią, „inny podmiot” każdorazowo mógłby dokonywać zapłaty podatku za podatnika w kwocie przekraczającej 1.000 zł, jednocześnie wskazując, że środki pieniężne pochodzą z majątku podatnika.
Warto podkreślić, że w omawianej sprawie organ podatkowy przesłał podatnikowi upomnienie na kwotę zaległości podatkowej i skierował do egzekucji administracyjnej. Takie działania Dyrektor IAS w Krakowie, WSA w Krakowie i NSA uznały za zgodne z prawem.
Wyrok NSA z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. akt III FSK 1312/23, opubl. CBOSA.
Nasze szkolenia 2025:
26.02.2025 TRUDNE PRZYPADKI w EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ. ZBIEG EGZEKUCJI z KOMORNIKIEM SĄDOWYM i PRAWIDŁOWE POSTĘPOWANIE WIERZYCIELI w PRZYPADKU EGZEKUCJI z NIERUCHOMOŚCI MAŁŻONKÓW – podatki lokalne i opłata śmieciowa OSTATNIE WOLNE MIEJSCA!
