Zaliczenie wpłaty na zaległość w odwołaniu!
Jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania – na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku – na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika. Tak stanowi art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej.
Zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. art. 239a o.p. decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Przepis ten stanowi zatem przeszkodę w zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej, która wynika z decyzji nieostatecznej. Zaliczenie wpłaty stanowiłoby wykonanie, o którym mowa w ww. przepisie Op, a to jest niedopuszczalne.
Jeśli zaś nie ma pewności co do tego, czy zaległość w ogóle istnieje to nie można zaliczać wpłat na poczet tej zaległości – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 202/17.
