Uwaga! Dzisiaj termin płatności podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego 2026! Wygodne płatności w mObywatelu i awizowane decyzje w e-Doręczeniach!
Po raz pierwszy w tym roku podatkowym gminy zobowiązane były dokonać doręczenia decyzji ustalających podatki lokalne na adres do doręczeń elektronicznych dla podatników, których adres do doręczeń elektronicznych widniał w Bazie Adresów Elektronicznych.
15 marca 2026 przypadł w tym roku na niedzielę, a zatem na podstawie art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej , jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.
Część gmin i miast korzysta z płatności podatkowych w mObywatelu, gdzie podatek do zapłaty jest widoczny w aplikacji i można dokonać jego zapłaty np. Blikiem. Jest to bardzo wygodne dla podatników, którzy nawet w przypadku braku odebrania decyzji, czy też jej zgubienia informację o wysokości podatku mają pod ręką, a płatność podatku dokonywana jest na tzw. klik.
Część podatników, osób fizycznych uruchomiło skrzynkę e-Doręczeń i otrzymało decyzję wymiarową na skrzynkę e-Doręczeń. Niestety w wielu przypadkach tej decyzji nie odebrali. Nie oznacza to, że zobowiązanie podatkowe nie powstało. Przy doręczeniach elektronicznych funkcjonuje także e-fikcja doręczenia. Nie ma tutaj mowy o ponownym przesłaniu tradycyjnym takiej decyzji. Podatnik musi samodzielnie zalogować się na skrzynkę i kliknąć na tzw. 3 kropeczki, aby pobrać decyzję i ją otworzyć. Wysokość podatku do zapłaty zawsze można uzyskać w swoim urzędzie miasta czy gminy.
Czy płatności elektroniczne podatków w mObywatelu przyczyniają się do mniejszej liczby zaległości podatkowych, a tym samym mniejszej liczby upomnień? Zdecydowanie tak. Niestety na dzień dzisiejszy nie wszystkie gminy mogą uczestniczyć w tym programie płatności. Trwają prace nad projektem nowelizacji, który będzie taką możliwość dawał każdej gminie w Polsce.
Uwaga! Podpisujesz tytuły wykonawcze? Musisz mieć do tego upoważnienie z konkretnym wskazaniem, bo inaczej tytuł jej bezprawny, a upoważnienia nie można „dorobić” w trakcie egzekucji! NSA zdecydował
Wystawienie i podpisanie tytułu wykonawczego nie jest postanowieniem ani decyzją, ani czynnością polegająca na wydaniu i podpisaniu zaświadczenia w sprawach dotyczących wymiaru, przypisów, odpisów, podatków i opłat, ani czynnością polegających na poświadczeniu za zgodnością z oryginałem odpisów oraz wypisów dokumentów. Nie stanowi również czynności wchodzącej w zakres prowadzenia postepowań administracyjnych. Wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt III FSK 1504/23.
Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 7 u.p.e.a., tytuł wykonawczy zawiera datę wystawienia tytułu, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela. Użyte w przepisie sformułowanie: „podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego” należy rozumieć jako warunek złożenia na tytule wykonawczym podpisu albo przez piastuna organu będącego wierzycielem w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, albo przez osobę upoważnioną do wystawienia tytułu wykonawczego przez organ będący wierzycielem. Podstawę takiego upoważnienia w postępowaniu administracyjnym stwarza przepis art. 268a k.p.a., który w postępowaniu egzekucyjnym znajduje odpowiednie zastosowanie z mocy art. 18 u.p.e.a.
Zgodnie ze wspomnianym przepisem art. 268a k.p.a., organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń. Jak z tego wynika, katalog działań, do podejmowania których organ może upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej, ma charakter przykładowy (zwrot „w szczególności”), nie powinno zatem budzić wątpliwości, że upoważnienie takie może też obejmować czynności wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w tym wystawianie w jego imieniu tytułów wykonawczych.
Przepis art. 268a k.p.a. określa formę i treść upoważnienia administracyjnego. Upoważnienie powinno być pisemne oraz dokładnie określać zakres działania upoważnionego pracownika, niedopuszczalne jest zatem wydawanie upoważnień o charakterze blankietowym. Upoważnienie powinno jasno wskazywać zatem kto i w jakiej kategorii spraw wykonuje zadania w imieniu organu. Sformalizowana treść upoważnienia, wymaga, co zostało szczególnie podkreślone w orzecznictwie, aby upoważnienie z art. 268a posiadało charakter imienny, a więc udzielane było konkretnemu pracownikowi, a nie pracownikom zajmującym określone stanowisko (por. K. Glibowski (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Warszawa 2013, s. 1147, wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OSK 703/05, z dnia 18 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1413/06 z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 94/10). Niedopuszczalne jest zatem upoważnienie o charakterze ogólnym, określającym osobę upoważnioną tylko za pomocą pełnionej funkcji.
Jak podkreśla się w piśmiennictwie, powołując się na stosowne orzecznictwo sądów administracyjnych: „Użyte w przepisie art. 268a k.p.a. określenie „w ustalonym zakresie” trzeba traktować jako dyrektywę wyznaczającą standard szczególnej staranności zachowania, której znaczenie trafnie odczytał NSA w wyroku z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 3369/15 (publ. CBOSA). Sąd przypomniał w nim, że art. 268a „określa formę i treść upoważnienia administracyjnego”. Powinno ono być udzielone pisemnie „oraz dokładnie określać zakres działania upoważnionego pracownika”. Niedopuszczalne jest zatem „wydawanie upoważnień o charakterze blankietowym. Upoważnienie powinno jasno wskazywać, kto i w jakiej kategorii spraw wykonuje zadania w imieniu organu. Sformalizowana treść upoważnienia wymaga, aby upoważnienie z art. 268a k.p.a. posiadało charakter imienny, a więc udzielane było konkretnemu pracownikowi, a nie pracownikom zajmującym określone stanowisko”. W przekonaniu NSA „niedopuszczalne jest upoważnienie o charakterze ogólnym, określającym osobę upoważnioną tylko za pomocą pełnionej funkcji”.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że nie ma możliwości późniejszego „konwalidowania” tytułu wykonawczego przez osobę nieupoważnioną. Powołać w tym zakresie należy pogląd M. Jaśkowskiej, zgodnie z którym: „Niedopuszczalne jest jednak posługiwanie się przez analogię przepisami prawa cywilnego i konwalidowanie nieważnych czynności w sferze imperium organu, które zostały podjęte bez stosownego upoważnienia administracyjnego. Nie jest zatem dopuszczalne udzielenie upoważnienia administracyjnego upoważniającego do dokonania wcześniejszej czynności przez osobę upoważnioną po wydaniu decyzji administracyjnej (por. J. Pitera, Ważność upoważnienia administracyjnego oraz pełnomocnictwa w przypadku vacatu piastuna organu administracji publicznej, KPPubl. 2009/1-2, s. 91). Por. też wyrok WSA w Warszawie z 20 kwietnia 2006 r., I SA/Wa 1061/05, LEX nr 221933: „Działanie pracownika bez upoważnienia organu ma cechy rażącego naruszenia prawa powodującego nieważność danej czynności prawnej” (Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, „Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego”, opublikowano: LEX/el. 2019). Powyższe wymogi są dla bezpieczeństwa prawnego, nie jest zatem możliwe „konwalidowanie” braku upoważnienia wynikającego z art. 268a k.p.a.
Wierzyciel nie może sobie przesłać KTW czy DTW i wniosku o egzekucję do komornika sądowego! Rozporządzenie MF nie dotyczy komornika i trzeba wywołać zbieg egzekucji administracyjnej z egzekucją sądową!
Na szkoleniach otrzymuję od Was zapytania i sygnały związane z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2024 r. w sprawie współpracy wierzyciela, organu egzekucyjnego i dłużnika zajętej wierzytelności w postępowaniu egzekucyjnym należności pieniężnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1023), które weszło w życie 11 lipca 2024 r. i problemów interpretacyjnych związanych z rozporządzeniem, a także pojawiającymi się w przestrzeni publicznej zasadami postępowania z DTW i KTW, z którymi nie sposób się jednak zgodzić.
Po pierwsze rozporządzenie Ministra Finansów nie dotyczy współpracy wierzycieli należności pieniężnych z komornikiem sądowym. Rozporządzenie dotyczy tylko i wyłącznie administracyjnych organów egzekucyjnych. Kwestia ta była wyjaśniona przez Ministerstwo Finansów przy pracach nad pierwszym rozporządzeniem.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej z egzekucją sądową w zakresie egzekucji z nieruchomości zastosowanie znajdzie art. 62 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na podstawie art. 62b § 1 pkt 1 ww. ustawy, jeżeli zgodnie z art. 62 prowadzenie łącznie egzekucji należy do sądowego organu egzekucyjnego, organ egzekucyjny niezwłocznie sporządza adnotację w sprawie przekazania egzekucji do rzeczy albo prawa majątkowego, zwaną dalej „adnotacją w sprawie zbiegu”, zawierającą informacje niezbędne do prowadzenia łącznie egzekucji, i przekazuje ją sądowemu organowi egzekucyjnemu w sposób określony przepisami wydanymi na podstawie art. 63a § 2. Zasady te nie uległy zmianie od 11 lipca 2024 r. Wierzyciel w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej z egzekucją sądową (komornikiem sądowym) nie sporządza żadnego dalszego tytułu wykonawczego DTW czy kolejnego tytułu wykonawczego KTW i nie kieruje żadnego wniosku o zastosowanie środków egzekucyjnych do komornika sądowego.
Mając na uwadze ww. rozporządzenie Ministra Finansów od 11 lipca 2024 r. zmianie uległ sposób postępowania wierzycieli w zakresie przekazywania DTW czy KTW do administracyjnego organu egzekucyjnego, który jest uprawniony do zastosowania środka egzekucyjnego, do którego prawa zastosowania nie ma organ egzekucyjny (główny). Organ egzekucyjny, który na podstawie pierwotnego tytułu wykonawczego prowadzi egzekucję. Będzie to dla przykładu Miasto Zielona Góra, które nie może stosować egzekucji z nieruchomości i w tym przypadku wystawia DTW czy KTW i kieruje do organu egzekucyjnego uprawnionego tj. naczelnika urzędu skarbowego.
Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w przypadku, o którym mowa w art. 26c § 1 pkt 1 (prowadzenia egzekucji przez więcej niż jeden organ egzekucyjny) i art. 26ca § 1 (egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka) ustawy, wierzyciel przekazuje odpowiednio dalszy tytuł wykonawczy lub kolejny tytuł wykonawczy innemu uprawnionemu organowi egzekucyjnemu, wraz z wnioskiem egzekucyjnym o zastosowanie środków egzekucyjnych, do których organ egzekucyjny nie jest uprawniony.
Innym uprawnionym organem egzekucyjnym jest inny organ egzekucyjny uprawniony do stosowania środków egzekucyjnych, do których organ egzekucyjny nie jest uprawniony (słowniczek do rozporządzenia). Z całą pewnością nie jest to komornik sądowy, którego przepisy rozporządzenia nie dotyczą, a po drugie nie stosuje on środków egzekucyjnych.
Ww. przepis może dotyczyć także wierzyciela, który skierował egzekucję do naczelnika urzędu skarbowego według właściwości ogólnej, a dodatkowo chciałby wszcząć egzekucję z nieruchomości, która jest położona na terenie działania innego naczelnika urzędu skarbowego. Od 11 lipca 2024 kieruje bezpośrednio DTW czy KTW do tego naczelnika, a nie jak do tej pory do naczelnika właściwości ogólnej, który przekazywał DTW czy KTW w imieniu wierzyciela właściwemu naczelnikowi.
NIK przyjdzie w 2026 na kontrolę dochodzenia należności w samorządach! Udostępniamy do pobrania suplement – nieprawidłowości podczas kontroli NIK
Mamy dla Was najnowsze informacje z Najwyższej Izby Kontroli. Tak jak zapowiadaliśmy już wcześniej, że NIK szykuje się do samorządów to informacja została potwierdzona.
Czas na uporządkowanie spraw związanych z należnościami. Przede wszystkim przypisy, odpisy oraz dochodzenie zaległości podatkowych. Sprawdzenie dokumentacji, weryfikacja stanów księgowych z deklaracjami i decyzjami. W przypadkach braku upomnienia i tytułu wykonawczego niezwłocznie należy wdrożyć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych.
Ponadto sprawdzić należności z punktu widzenia ich przedawnienia. Przesłać zapytania do urzędu skarbowego o stan realizacji spraw, a także przesłać zapytania dotyczące zastosowanych środków egzekucyjnych.
Kontrola NIK 2026 Dochodzenie należności i zarządzanie wolnymi środkami przez wybrane jednostki samorządu terytorialnego Pytanie: Czy jednostki samorządu terytorialnego skutecznie dochodzą należności oraz racjonalnie zarządzają wolnymi środkami publicznymi, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa?
Ponadto NIK zaplanował kontrolę „Działania na rzecz zwiększenia skuteczności i efektywności administracji skarbowej” Pytanie: Czy działania na rzecz zwiększenia skuteczności i efektywności Krajowej Administracji Skarbowej przyniosły należyte efekty?
