Mamy dla Was najnowsze wyjaśnienie RIO w sprawie art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej! Do pobrania w całości!
W myśl art. 70 § 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111) zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przedawnienie zobowiązania podatkowego oznacza, że po upływie określonego czasu, chociaż nie zapłacone, wygasa – zgodnie z art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej – z mocy prawa łącznie z odsetkami za zwłokę. Z kolei na podstawie art. 70 § 8 Ordynacji nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką lub zastawem skarbowym, jednakże po upływie terminu przedawnienia zobowiązania te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub zastawu.
Do końca 2002 roku obowiązywał art. 70 § 6 ustawy Ordynacja podatkowa stanowiący, iż nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką, jednakże po upływie terminu przedawnienia zaległość podatkowa może być egzekwowana tylko z przedmiotu hipoteki. (..)
Pilne! Zmiany Ordynacji podatkowej 2026. Zwrot opłaty skarbowej od 1.10.2026 i milczące umorzenia i ulgi od 1.01.2027.
Zmiany w rozliczeniach podatków i nadpłat, doręczeniach podatkowych, interpretacjach podatkowych, zwrocie opłaty skarbowej oraz klasyfikacja podatków 2027, milczące umorzenia i ulgi oraz skutki weta uchylenia art. 70 § 8 Op.
Jakie zmiany w Ordynacji podatkowej już od 1.10.2026?
Nowy sposób obliczania terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego. Kiedy termin, który wypada w sobotę i święto ulegnie przesunięciu na dzień roboczy? Czy po zmianie Op. termin płatności podatku czy opłaty śmieciowej, który wypadnie w sobotę lub niedzielę nie ulegnie już przesunięciu na pracujący poniedziałek? Jak obliczać termin doręczenia korespondencji po zmianie? Czy termin ostatniego dnia awiza, który wypadnie w sobotę, niedzielę lub święto ulegnie przesunięciu? Jak obliczyć termin do złożenia odwołania po zmianie? Jak prawidłowo obliczyć termin przedawnienia? Nowa forma wygaszania zobowiązań podatkowych – umorzenie podatku. Kiedy i na jakiej podstawie będzie miała zastosowanie ta forma wygaszania zobowiązań podatkowych? Czy umorzenie podatku organ podatkowy będzie mógł zastosować z urzędu? Jaki dokument będzie niezbędny do księgowania? Co z odsetkami przy umorzeniu podatku, jeżeli wniosek zostanie złożony przed terminem, a umorzenie nastąpi po terminie płatności? Czy organ podatkowy będzie mógł umorzyć podatek z urzędu? Co z umorzeniem opłaty skarbowej, której obowiązek zapłaty powstaje z momentem złożenia wniosku np. o wydanie zaświadczenia w podatkach? Czy podatnik składając wniosek i „dopisując”, że wnosi o jej umorzenie otrzyma zaświadczenie w terminie?
Czy księgowy podatkowy będzie musiał prowadzić postępowanie w sprawie umorzenia należnej opłaty skarbowej? Zmiana limitu zapłaty podatku dla innych osób (obcych) z 1.000 zł do 5.000 zł. Czy limit dotyczy roku podatkowego czy jednej raty podatku? Czy dla osób fizycznych będzie on wynosił 4 x 5.000 zł, a dla osób prawnych 12 x 5.000 zł? Doprecyzowanie czy jednak zmiana zasad rozliczania rozłożonego podatku lub zaległości podatkowej na raty oraz rat podatku w art. 62 § 3 Ordynacji podatkowej? Zmiana odesłania na samodzielną regulację prawną jako przepis szczegółowy związany z rozliczeniami. Decyzja ratalna i podatki bieżące oraz zaległości podatkowe co ma pierwszeństwo przy rozliczeniu? Czy dyspozycja dotycząca raty z decyzji ma pierwszeństwo przed zaległością podatkową? Czy po zmianie wyeliminowane zostaną „luki” w zapłacie układu ratalnego? Co w przypadku, kiedy podatnik nie wpisze w dyspozycji przelewu konkretnej raty z układu ratalnego? Rata podatku, a rata podatku zaległa – jaki przepis Ordynacji podatkowej wówczas zastosować – art. 62 § 3 Op. czy 62 § 1 Op.? Kiedy przepis będzie miał zastosowanie do opłaty śmieciowej? Jakie obowiązki będą ciążyć na podatniku, aby nie dopuścić do luk w układzie ratalnym? Czy organ podatkowy będzie mógł wezwać podatnika do wyjaśnienia tytułu wpłaty, aby zapobiec wygaśnięciu układu ratalnego podatnika? Zmiana art. 63 § 3 Ordynacji podatkowej w zakresie zaliczenia wpłaty, zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku. Czy zmiana dotyczy podatku czy zaległości podatkowej? Czy aktualnie wpłaty częściowe podlegają zaokrągleniu do 1 zł, a po zmianie nie będą zaokrąglane? Czy wpłatę w groszach na poczet zobowiązania będzie trzeba zaliczyć do 1 zł? Podatnik ma do zapłaty 100 zł podatku, a wpłacił część 50,01 zł. Czy po zaksięgowaniu wpłaty księgowy będzie dokonywał zaokrąglenia? Czy do zapłaty pozostanie 49,99 zł czy po zaokrągleniu 50,00 zł? Czy aktualnie RIO ma rację formułując zarzut w wystąpieniu pokontrolnym w zakresie groszowego rozliczenia? Obecny cel regulacji i cel regulacji według zmian w Ordynacji podatkowej. Czy jest to zmiana czy jednak doprecyzowanie? Czy nowe zasady rozliczeń będą miały zastosowanie do podatków i zaległości podatkowych, które powstały przed dniem wejścia w życie nowelizacji Op.? PRZYKŁADY ROZLICZEŃ WPŁAT PODATKÓW wg znowelizowanej Op.
Pilne! Duża nowelizacja Ordynacji podatkowej podpisana! Podpisane też zmiany w interpretacjach gminnych!
W piątek podpis prezydencki uzyskały dwie nowelizacje Ordynacji podatkowych, a mianowicie
Ustawa z dnia 29 maja 2026 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw. Zmiany w obliczaniu terminów, zmiany w rozliczaniu wpłat, umorzenie podatku, zmiany w przerachowaniu, zmiany w nadpłatach, zmiany w instytucji zwrotu podatku, zmiany w doręczeniach podatkowych, zmiany w korektach z urzędu, zmiany w tajemnicy skarbowej, zmiany w opłacie skarbowej. Duża nowelizacja. Zmiany wchodzą w życie 1.10.2026.
Ustawa z dnia 29 maja 2026 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa. Wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta i marszałek województwa niezwłocznie przekazują na adres do doręczeń elektronicznych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.
Zmiany w Ordynacji podatkowej, ze szczególnym uwzględnieniem dużej nowelizacji Ordynacji podatkowej będą przedmiotem Naszego pierwszego szkolenia po wakacjach. Autorskie materiały szkoleniowe, przykłady zastosowania nowych przepisów oraz komentarz Ministerstwa Finansów do poszczególnych zmian. Szkolenie obejmować będzie także zmiany dotyczące zwrotu opłaty skarbowej.
Afera podatkowa w gminie! Pracownik przyjmował nielegalnie wpłaty od podatników i fałszował dane w księgowości! Sąd zdecydował czy taka „zapłata” wygasza zobowiązanie podatkowe
Z uzasadnienia WSA we Wrocławiu dowiadujemy się om skandalicznym procederze pracownika organu podatkowego, który nielegalnie przyjmował wpłaty od podatników. Gmina wystawiła podatnikowi tytuł wykonawczy, a on złożył zarzuty, że podatek nie istnieje, bo zapłacił podejrzanemu pracownikowi. Gmina stwierdziła, że zarzut jest niezasadny, bo zapłaty nie dokonano ani inkasentowi, ani na rachunek gminy, o czym informuje „klarowne” pouczenie w decyzji podatkowej. Pisząc kolokwialnie kto kazał podatnikowi płacić podatek u pracownika?
W uzasadnieniu wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 19 września 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 288/25 czytamy „skarżący podnosił zarzut wykonania obowiązku, powołując się na zapłatę podatku do rąk podejrzanego pracownika, którego poczytywał za osobę uprawnioną do przyjęcia wpłaty podatku, należy podkreślić, że zobowiązany, wnosząc zarzuty oparte na ww. podstawie, powinien przedstawić dowody potwierdzające, że obowiązek nie istnieje, ponieważ wygasł z powodu wykonania (okoliczność faktyczna). Skutkiem okazania takich dowodów winien być również obowiązek odstąpienia organu egzekucyjnego od czynności egzekucyjnych (zob. C. Kulesza [w:] Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, wyd. II, red. D. R. Kijowski, Warszawa 2015, art. 33). Tymczasem skarżący nie dysponuje dowodami, że dokonał zapłaty podatku za okres, którego dotyczy wystawiony tytuł wykonawczy. To już co od zasady wyklucza możliwość uznania podniesionego zarzutu za zasadny.” (..)
Czy skarżący podatnik mógł działać w zaufaniu do pracownika Urzędu Gminy, a tym samym, czy można uznać, że dokonując wpłat do rąk podejrzanego pracownika, doprowadził do wygaśnięcia spornego zobowiązania podatkowego? WSA we Wrocławiu wskazał „organy trafnie oceniły, że można stwierdzić, że zobowiązany działał w poczuciu zaufania, że wpłata należności u podejrzanego pracownika wypełnia ciążący na nim obowiązek podatkowy. Zasadnie jednak w zaskarżonym postanowieniu zwrócono uwagę, że sam fakt wpłaty należności z tytułu egzekwowanego podatku do rąk pracownika Urzędu Gminy i w zaufaniu do jego osoby nie jest wystarczający, aby przyjąć, że doszło do prawnie skutecznej zapłaty podatku, a w konsekwencji, że słuszny jest zarzut wykonania obowiązku wniesiony przez zobowiązanego. Sąd podziela przy tym stanowisko, że przeświadczenie o skuteczności zapłaty podatku do rąk pracownika powinno znajdować umocowanie nie tylko w treści przepisów prawa, lecz i w obiektywnych okolicznościach zapłaty, tj. czy została ona dokonana z należytą, wymaganą w takich okolicznościach starannością i dbałością o działanie w zgodzie z prawem.”
Dalej należy podkreślić, że w pouczeniu zawartym w decyzji wymiarowej określono dwa sposoby zapłaty podatku: na rachunek bankowy Gminy lub do rąk inkasenta. Nie budzi przy tym wątpliwości, że inkasentami byli sołtysi, co było wiadome skarżącemu, a nie pracownicy Urzędu Gminy. Brak było w Urzędzie Gminy B. kasy, co szeroko i prawidłowo omówiły organy obu instancji, wskazując że nie wyodrębniono kasy ani formalnie, ani też nie działała ona faktycznie. Jako głęboko nietrafny Sąd ocenił przy tym zarzut skarżącego, że w Urzędzie Gminy nie było informacji o braku kasy. Z doświadczenia życiowego wynika, że w urzędach administracji publicznej umieszcza się informacje o istniejących w nich pomieszczeniach, a nie o ich braku. Nadto Sąd ocenił, że ogół okoliczności wpłat dokonywanych do rąk podejrzanego pracownika świadczy o tym, że skarżący nie mógł działać w obiektywnie uzasadnionym przekonaniu, że osoba ta prowadzi kasę organu podatkowego.” (..)
„Kolejno trzeba wskazać, że o ile w subiektywnym poczuciu skarżącego pracownik Urzędu Gminy był godny zaufania, a zgromadzone dowody nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, że skarżący działał w zmowie z pracownikiem i zapłata była nastawiona na osiągnięcie bezprawnych korzyści, o tyle w realiach sprawy nie można przyjąć, że istniały obiektywne okoliczności przemawiające za zaufaniem do działań pracownika. Sąd podziela ocenę Kolegium, że skarżący w swoich działaniach nie dołożył należytej staranności, aby móc przyjąć, że opłacając podatki miał obiektywne podstawy do działania w zaufaniu do pracownika, a w konsekwencji, że przysługuje mu ochrona wynikająca z zasady zaufania do organów władzy publicznej. Należy podkreślić, że oczekiwanie od podatnika działania zgodnie z należytą starannością w relacji do organu podatkowego nie stanowi wymagania, które wykraczałoby poza to, czego można wymagać od jednostki prowadzącej samodzielnie swoje sprawy. Kryterium należytej staranności oznacza, że każdy podmiot powinien działać z takim stopniem ostrożności i przezorności, jakiej należałoby oczekiwać od rozsądnego człowieka w podobnych okolicznościach.” (..) Nie można zaakceptować twierdzenia, że zapłata do rąk pracownika nastąpiła w dobrej wierze. Brak jest zatem podstaw, aby przyjąć, że ewentualne wpłaty podatku u osoby nieuprawnionej, jaką był podejrzany pracownik, i wbrew jednoznacznemu pouczeniu w decyzjach wymiarowych, mogły doprowadzić do wygaśnięcia zobowiązania podatkowego poprzez zapłatę. Powyższe oznacza więc, że prawidłowo organy obu instancji uznały, że zarzut wykonania obowiązku nie był zasadny.”
Sąd stwierdził zatem, że nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 31 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Tym samym niezasadne były również zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 59 § 1 pkt 1 o.p., który stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty. W konsekwencji nie był zasadny zarzut naruszenia art. 60 § 1 pkt 1 o.p., zgodnie z którym za termin dokonania zapłaty podatku uważa się przy zapłacie gotówką – dzień wpłacenia kwoty podatku w kasie organu podatkowego lub w kasie podmiotu obsługującego organ podatkowy, lub na rachunek tego organu w banku, w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, w biurze usług płatniczych, w instytucji płatniczej, w małej instytucji płatniczej lub w instytucji pieniądza elektronicznego albo dzień pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta. Postępowanie wykazało bowiem, że skarżący nie uiścił podatku w kasie organu podatkowego, ani na jego rachunek bankowy, ani u inkasenta. Zapłata do rąk podejrzanego pracownika Urzędu Gminy, który nie był inkasentem ani nie prowadził kasy Urzędu, nie była więc równoznaczna z wygaśnięciem zobowiązania podatkowego.
Dodatkowe kontrole problemowe RIO w podatkach lokalnych! Błędy w rozliczeniach wpłat podatków i nadpłat! Gmina nie zna kolejności zarachowywania wpłaty z art. 62 § 1 Op! RIO nakazuje wprowadzić instrukcję podatkową! Całe wystąpienie do do pobrania dla wszystkich
RIO nie zwalnia tempa. Kontroli poddano dochody z tytułu podatków i opłat lokalnych, dla których organem podatkowym pierwszej instancji, w myśl art. 13 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej jako Op.), jest Pan Burmistrz. Kontrola prowadzona była w szczególności pod kątem prawidłowości i powszechności poboru dochodów, windykacji zaległości podatkowych oraz rachunkowości podatkowej, w tym rzetelności sporządzania sprawozdań budżetowych. Analiza przedłożonych akt osobowych pozwoliła stwierdzić, że Pan Burmistrz i pięcioro pracowników urzędu nie złożyło przyrzeczeń o zachowaniu tajemnicy skarbowej, co jest naruszeniem przepisu art. 294 § 1 pkt 2 i § 2 Ordynacji podatkowej.
Badanie w zakresie prawidłowości prowadzenia ewidencji księgowej przeprowadzone na kontach podatkowych wytypowanych do kontroli wykazało: a) wadliwie przeprowadzoną procedurę wyksięgowania nadpłaty w przypadku podatnika o nr konta 1560030 (..) b) niestosowanie procedury zawartej w art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez zarachowanie powstałych nadpłat na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, bez wniosków podatników. Nieprawidłowość stwierdzono w obrębie podatku od nieruchomości od osób prawnych oraz w obrębie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (..)
c) naruszenie art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niestosowanie zasad dotyczących kolejności zarachowywania wpłaty (..) d) naruszenie art. 53 § 1 w związku z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez nierealizowanie obowiązku w zakresie proporcjonalnego zaliczenia wpłaty na zaległość i odsetki za zwłokę (..).
W toku kontroli ustalono, że kontrolowana jednostka nie opracowała własnych uregulowań wewnętrznych w zakresie ewidencji i poboru podatków i opłat lokalnych. Dla funkcjonowania adekwatnej, skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej, której zapewnienie należy do obowiązków Burmistrza, konieczne jest stworzenie szczegółowej instrukcji ewidencji podatków i opłat, uwzględniającej specyfikę jednostki. Pracownicy powinni zapoznać się z tą instrukcją, aby zrozumieć jej zasady i procedury, a ponadto instrukcja powinna być aktualizowana w miarę zachodzących zmian w przepisach podatkowych.
Stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości i uchybienia były w głównej mierze wynikiem nieprzestrzegania przepisów prawnych dotyczących gospodarki finansowej i rachunkowości gminy w zakresie obowiązków spoczywających na Panu Burmistrzu jako organie podatkowym w myśl art. 13 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a także nieprawidłowego funkcjonowania kontroli zarządczej. Całe wystąpienie pokontrolne do pobrania:
