Mamy dla Was najnowsze wyjaśnienie RIO w sprawie wynagrodzenia za inkaso po śmierci inkasenta! Do pobrania w całości
Kwestią niebudzącą wątpliwości jest zebranie i terminowe rozliczenie kwot podatków przez zmarłego inkasenta. Wypełnił zatem funkcję zdefiniowaną w art. 9 Ordynacji podatkowej oraz zrealizował obowiązki wynikające z treści uchwały Nr VII/70/24 Rady Miejskiej w Ł. z dnia 25 października 2024 r. w sprawie poboru podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego od osób fizycznych w drodze inkasa, wyznaczenia inkasentów oraz określenia wysokości wynagrodzenia za inkaso. Powyższa konstatacja oznacza, że inkasentowi przysługuje wynagrodzenie prowizyjne obliczone zgodnie z zapisami uchwały w wysokości 9% zainkasowanych kwot podatków. (..)
Pilny komunikat RIO w sprawie zmian w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych!
Regionalna Izba Obrachunkowa w Lublinie informuje, że 19 października br. w Dzienniku Ustaw opublikowana została ustawa z dnia 18 września 2026 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2026 r., poz. 1354).
Zmiany wprowadzone tą ustawą dotyczą głównie opłat: miejscowej i uzdrowiskowej, i w tym zakresie wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2027 r. Zgodnie z art. 8 tej ustawy dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 17 ust. 1 (wprowadzenie opłaty miejscowej), art. 17 ust. 1a (wprowadzenie opłaty uzdrowiskowej), art. 17 ust. 5 (ustalenie miejscowości odpowiadających warunkom określonym w przepisach, w których pobiera się opłatę miejscową), art. 19 pkt 1 lit. b i c (określenie stawek opłaty miejscowej), art. 19 ust. 1 lit. d (określenie stawek opłaty uzdrowiskowej) oraz art. 19 pkt 2 (zarządzenie poboru opłat w drodze inkasa), art. 19 pkt 3 (wprowadzenie zwolnień od opłat) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, których przedmiotem jest opłata miejscowa lub opłata uzdrowiskowa – tracą moc.
Moc tracą również przepisy wykonawcze, tj. rozporządzenie w sprawie warunków, jakie powinna spełniać miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową.
W związku z powyższym, w celu pobierania tych opłat po wejściu w życie zmian wprowadzonych przywołaną wyżej ustawą, niezbędne jest podjęcie nowych uchwał w zakresie opłaty miejscowej i uzdrowiskowej (przy spełnieniu przesłanek do ich wprowadzenia), na podstawie znowelizowanych przepisów. Należy mieć na uwadze, że w przypadku opłaty miejscowej i uzdrowiskowej wykluczona została możliwość ich poboru w drodze inkasa.
Dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 19 pkt 2 (zarządzenie poboru opłat w drodze inkasa) i art. 19 pkt 3 (wprowadzenie zwolnień od opłat) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, których przedmiotem nie jest opłata miejscowa lub opłata uzdrowiskowa (tj. dotyczących inkasa i zwolnień w innych opłatachregulowanych ustawą o podatkach i opłatach lokalnych)tracą moc z dniem wejścia w życie aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie znowelizowanego art. 19 pkt 2 i 3 tej ustawy, jednak nie później niż z dniem 1 stycznia 2028r.
Z uwagi na powyższe dla zachowania zwolnień od opłaty targowej, reklamowej i od posiadania psów (o ile na terenie gminy zostały wprowadzone) oraz możliwości poboru tych opłat w drodze inkasa po 31 grudnia 2027 r., niezbędne jest podjęcie uchwał w tym zakresie do końca 2027 r.
Mamy dla Was najnowsze wyjaśnienie RIO w sprawie skutków w Rb-27S! Do pobrania w całości
Zasady wypełniania sprawozdania Rb-27S określa instrukcja stanowiąca Załącznik nr 38 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 stycznia 2025 r. w sprawie sprawozdawczości budżetowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 133) – Rozdział 1 „Sprawozdanie Rb-27S z wykonania planu dochodów budżetowych samorządowej jednostki budżetowej/jednostki samorządu terytorialnego”. Z instrukcji wynika, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 8 w kolumnie „Skutki obniżenia górnych stawek podatków obliczone za okres sprawozdawczy” wykazuje się kwoty stanowiące różnicę pomiędzy dochodami, jakie gmina lub miasto na prawach powiatu mogłoby uzyskać, stosując górne stawki podatkowe, a dochodami, jakie powinny uzyskać, stosując niższe stawki uchwalone przez radę gminy lub miasta na prawach powiatu.
Natomiast z pkt 11 tego paragrafu wynika, że skutki finansowe obniżenia górnych stawek podatków, udzielonych ulg i zwolnień (bez ulg i zwolnień ustawowych) oraz decyzji wydanych przez organ podatkowy na podstawie ustawy – Ordynacja podatkowa obliczonych za okres sprawozdawczy, dotyczące deklaracji na podatek za lata ubiegłe oraz korekt deklaracji na podatek za lata ubiegłe, wykazuje się za okresy sprawozdawcze w roku, w którym otrzymano od podatników deklaracje za lata ubiegłe.
W związku z powyższym, w kolumnie „Skutki obniżenia górnych stawek podatków obliczone za okres sprawozdawczy” sprawozdania Rb-27S mogą wystąpić wartości ujemne.
RIO wyjaśnia zaległości w upadłości i zaległości w odwołaniu, a sprawozdanie Rb-27S i Rb-N! Do pobrania w całości
Odnosząc się do pytania pierwszego zawartego we wniosku w kolumnie „Zaległości netto” nie należy wykazywać: – zaległości podatnika w upadłości, co wynika z art. 146 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 79). Zaległości podatnika w upadłości nie mogą być egzekwowane, ponieważ postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku wchodzącego w skład masy upadłości, wszczęte przed dniem ogłoszenia upadłości, ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem ogłoszenia upadłości. Natomiast po dniu ogłoszenia upadłości niedopuszczalne jest skierowanie egzekucji do majątku wchodzącego w skład masy upadłości oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu lub zarządzenia zabezpieczenia na majątku upadłego, z wyjątkiem zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych oraz roszczeń o rentę z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz o zamianę uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę;
należności co do których minął termin zapłaty wynikających z decyzji, od których podatnik wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wynika to z art. 239a Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz., 2383) który stanowi, że decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Zatem powyżej wskazane należności należy wykazywać w kolumnie 8 „Należności pozostałe do zapłaty ogółem”. (..)
Mamy dla Was najnowsze wyjaśnienie kolejnej RIO w sprawie art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej! RIO jest za prokonstytucyjną wykładnią!
Najnowsze wyjaśnienie Regionalnej Izby Obrachunkowej w sprawie prokonstytucyjnej wykładni art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej do pobrania w całości.
Jak wskazuje RIO: „artykuł 70 § 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622) stanowi, iż nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką lub zastawem skarbowym, jednakże po upływie terminu przedawnienia zobowiązania te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub zastawu. Wskazany przepis obowiązuje od 1 marca 2003 r. i został wprowadzony ustawą z dnia z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U z 2002 r. Nr 169, poz. 1387). Poprzednio identyczna treść znajdowała się w art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej, który został uznany za niezgodny z art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 października 2013 r. sygn. akt SK 40/12.” (..)
„W świetle powyższego orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego należy uznać, że dokonanie odpisu zobowiązań podatkowych zabezpieczonych hipoteką przymusową, które uległy przedawnieniu na zasadach ogólnych nie będzie czynnością niezgodną z przepisami. Natomiast każda sprawa tego rodzaju powinna być traktowana indywidulanie, po dokładnej analizie sprawy pod kątem możliwego przerwania lub zawieszenia biegu przedawnienia. Należy przy tym zauważyć, że prokonstytucyjna interpretacja art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej, pomimo braku od 13 lat ingerencji ustawodawcy powoduje, że pomimo zabezpieczenia hipotecznego, brak innych działań egzekucyjnych organu podatkowego powoduje doprowadzenie do przedawnienia zobowiązań podatkowych.”