Przypominamy pisma Regionalnych Izb Obrachunkowych z zielonym światłem dla odpisu zaległości przedawnionych, a zabezpieczonych hipoteką przymusową! Do pobrania w całości
Dzisiaj przypomnienie pism Regionalnej Izby Obrachunkowej w Zielonej Górze, Kielcach i Łodzi, które dają zielone światło do odpisania zaległości podatkowych przedawnionych, a zabezpieczonych hipoteką i zastawem skarbowym. Pisma nabierają znaczenia w związku z brakiem podpisu prezydenta pod ustawą o uchyleniu spornego art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej.
Tylko u Nas! Mamy dla Was najnowsze wyjaśnienie RIO w sprawie nadpłaty, która nie została zwrócona podatnikowi w terminie! Zobowiązanie wymagalne! Do pobrania w całości!
Zgodnie z art. 77 §1 pkt 1 w związku z art. 78 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.), nadpłata wraz z oprocentowaniem. podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania nowej decyzji – jeżeli nadpłata powstała w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności decyzji. Zatem, jeżeli gmina nie dochowała wyżej wymienionego terminu jej zwrotu, wówczas po jego upływie zobowiązanie to będzie miało charakter wymagalny.
W myśl art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 z późn. zm.) w związku z §2 ust. 1 pkt 4 załącznika nr 8 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 17 grudnia 2020 r. w sprawie sprawozdań jednostek sektora finansów publicznych w zakresie operacji finansowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 652), państwowy dług publiczny obejmuje zobowiązania sektora finansów publicznych m. in. z tytułu zobowiązań wymagalnych, rozumianych jako bezsporne zobowiązania, których termin płatności dla dłużnika minął.
Zatem, jeżeli na dzień sporządzenia Rb-Z – kwartalnego sprawozdania o stanie zobowiązań według tytułów dłużnych oraz poręczeń i gwarancji (tu: 31 grudnia 2025 r.) minął termin zwrotu oprocentowanej nadpłaty w podatku od nieruchomości i został uznany za bezsporny, wówczas zobowiązanie to traktowane winno być jako wymagalne i dane w tym zakresie winny być ujęte w ww. sprawozdaniu. Natomiast po złożeniu przez podatnika wniosku o zaliczenie nadpłaty wraz z oprocentowaniem na poczet przyszłych zobowiązań i wydaniu przez organ podatkowy postanowienia, o którym mowa w art. 76a §1 ustawy Ordynacja podatkowa, będzie ono miało charakter niewymagalny, zatem nie należy go ujmować w wyżej wymienionym sprawozdaniu.
Mamy dla Was najnowsze wyjaśnienie RIO w sprawie podatku od środków transportowych! Do pobrania w całości
Podatek od środków transportowych jest podatkiem rocznym. Uchwała rady gminy, o jakiej mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. (Dz.U. 2025, poz. 707) o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. 2025, poz. 707) powinna być podjęta w takim terminie, aby został zachowany minimalny czternastodniowy okres vacatio legis, czyli okres między dniem ogłoszenia uchwały w dzienniku urzędowym a określonym w uchwale dniem jej wejścia w życie (1 stycznia roku podatkowego).
Mimo rocznego charakteru podatku od środków transportowych nie jest wykluczone obniżenie wysokości stawek tego podatku w trakcie roku podatkowego ze skutkiem dla całego roku podatkowego (szerzej: Rafał Dowgier, glosa do wyroku NSA z dnia 19 grudnia 2002 r., SA/Po 2402/02, „Finanse Komunalne” 2004/11/65).
W uchwale obniżającej stawkę podatku od środków transportowych powinno się w takim przypadku znaleźć – oprócz postanowienia o jej wejściu w życie – postanowienie intertemporalne, z którego będzie wynikało, że nowa, niższa wysokość stawki ma zastosowanie do podatku za cały rok, tj. począwszy od dnia 1 stycznia danego roku podatkowego. (..)
Stanowisko kolejnej RIO w sprawie przedawnienia i art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej? Wyjaśnienie RIO do pobrania w całości
W pierwszej kolejności wskazuję, że przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego (TK) w wyroku z 8 października 2013 r. o sygn. SK 40/12 była zgodność z Konstytucją RP art. 70 § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Przepis ten w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2002 r. stanowił, że nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką, jednakże po upływie terminu przedawnienia zobowiązania te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki.
W wyroku TK stwierdził, że art. 70 § 6Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2002 r., jest niezgodny z art. 64 ust. 2 Konstytucji RP.
Przedmiotowy wyrok TK spowodował utratę mocy obowiązującej przepisu określonego w sentencji wyroku, czyli 70 § 6 ustawy Ordynacja podatkowa.
Aktualnym odpowiednikiem powyższego przepisu jest art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką lub zastawem skarbowym, jednakże po upływie terminu przedawnienia zobowiązania te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub zastawu. TK nie orzekł o niekonstytucyjności art. 70 § 8 o.p.
Stosownie do wyrażonej w art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 z poźn. zm. dalej jako o.p.) zasady – zobowiązania podatkowe przedawniają się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W trakcie trwania tego terminu musi zaistnieć zdarzenie przewidziane w art. 70 § 8 o.p., aby zobowiązanie podatkowe nie ulegało przedawnieniu. Ustawodawca wskazuje tu na dwa zdarzenia, które powodują skutek określony w tym przepisie, a mianowicie zabezpieczenie zobowiązania podatkowego hipoteką oraz zabezpieczenie zastawem skarbowym. (..)
Jakie stanowisko ma RIO w sprawie przedawnienia i art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej? Wyjaśnienie RIO do pobrania w całości
Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przedawnienie zobowiązania podatkowego oznacza, że po upływie określonego czasu zobowiązanie podatkowe, chociaż niezapłacone, wygasa – zgodnie z art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej – z mocy prawa łącznie z odsetkami za zwłokę. Jednocześnie – na podstawie art.70 § 8 ustawy Ordynacja podatkowa – nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką lub zastawem skarbowym, jednakże po upływie terminu przedawnienia zobowiązania te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub zastawu.
Do końca 2002 roku obowiązywał art.70 § 6 ustawy Ordynacja podatkowa, który stanowił, że nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką, jednakże po upływie terminu przedawnienia zaległość podatkowa może być egzekwowana tylko z przedmiotu hipoteki. Na postawie wyroku z dnia 8 października 2013 r. o sygn. akt SK 40/12 Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art.70 § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 roku do 31 grudnia 2002 r. – z art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W deklaracji na podatek od nieruchomości wykazywać rzetelne dane w zakresie przedmiotów podlegających opodatkowaniu bądź zwolnieniu z tego podatku, w związku z przepisami art. 6 ust. 9 pkt 1 i ust. 10 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w szczególności:– nie wykazywać budowli niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynku zajętego na potrzeby Urzędu Gminy, w związku z przepisami art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3 powołanej ustawy,– wykazywać zwolnione ustawowo grunty oraz budynki lub ich części, stanowiące własność gminy, z wyjątkiem będących w posiadaniu innych podmiotów niż gmina, stosownie do przepisów art. 7 ust. 1 pkt 15 tej ustawy. Jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku składać korektę deklaracji, zgodnie z przepisami art. 6 ust. 9 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Uzasadniając wydany wyrok Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 70 § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa różnicuje w istotny sposób zakres czasowy odpowiedzialności podatników w zależności od arbitralnego i przypadkowego kryterium, tj. posiadania lub nieposiadania składników majątkowych pozwalających na ustanowienie zabezpieczenia w formie hipoteki przymusowej. (..)
