Bot zamiast upomnienia! Księgowi podatkowi do lamusa? Przeczytaj koniecznie! Tutaj chodzi o Twoją przyszłość!
Bot zamiast upomnienia! AI. Sztuczna inteligencja. Maszyny samouczące. Inżynieria danych. OCR. Już dzisiaj zamiast człowieka do podatnika może zadzwonić VoiceBot i przypomnieć, że termin płatności podatku upłynął. A to wszystko w ramach działalności informacyjnej wierzyciela na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Jak poleca VoiceBota jedna z firm go oferująca?
Klienci w tak delikatnych tematach chętniej podejmują rozmowę z botem windykacyjnym niż człowiekiem. Voicebot nie prezentuje emocji i potrafi skutecznie oraz merytorycznie przeprowadzić poszczególne kroki zdefiniowanego procesu.
Przekazanie masowych czynności do realizacji przez boty będzie skutkowało, że pracownicy będą przesuwani do wykonywania bardziej skomplikowanych zadań, wymagających wiedzy i umiejętności.
Można wymienić tutaj dla przykładu postępowania dotyczące odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, postępowania dotyczące odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy czy przygotowywanie wniosków o wpis hipoteki i dokonywania zabezpieczeń zaległości podatkowych.
Także księgowi podatkowi muszą się liczyć, że jeszcze bardziej ich praca będzie polegała na rewizji tego co zaksięgował robot. Takim przykładem na dzisiaj jest art. 62 Ordynacji podatkowej i automaty księgujące. Automat zaksięguje, a pracownik ma sprawdzić m.in. opisy dowodów wpłat i dokonać zapisów korygujących.
Gmina nie odpuściła i „walczy” z urzędem skarbowym w sądzie! A wszystko przez kwadrat w tytule wykonawczym..
Urząd skarbowy nie przystąpił do egzekucji na podstawie tytułów wykonawczych Wójta. Pracownik odpowiedzialny za wystawianie tytułów wykonawczych nie odpuścił sprawy, bo tytuł wystawił przez aplikację eTW i zrobił to tak jak pozwala na to aplikacja. Urząd skarbowy często w trudnych przypadkach chętnie „pozbywa” się sprawy i nie przystępuje do egzekucji.
W wyroku WSA czytamy, skarżący zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i w skardze konsekwentnie podnosi, że wystawił i przekazał organowi egzekucyjnemu tytuł wykonawczy korzystając z systemu teleinformatycznego – aplikacji Elektroniczny Tytuł Wykonawczy (eTW) i wypełnił tytuł wykonawczy zgodnie z nim oraz zgodnie z wzorem wskazanym w rozporządzeniu w sprawie wzorów tytułów wykonawczych.
Zdaniem skarżącego prawidłowo wystawił tytuł wykonawczy zgodny zarówno z ustawą jak i ww. rozporządzeniem, według wzoru tytułu wykonawczego stosowanego w egzekucji należności pieniężnych, stanowiący załącznik nr 1 do tego rozporządzenia. W ww. wzorze w rubryce A. DANE ZOBOWIĄZANEGO istnieje kwadrat nr „4. podmiot w organizacji4”. W objaśnieniach znajdujących się na str. 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia objaśnień – pkt 4) odnośnika wskazano, że „4) zaznacza się w przypadku jednostki organizacyjnej uzyskującej osobowość prawną z chwilą jej wpisu do właściwego rejestru, np. spółki kapitałowej w organizacji. W przypadku zaznaczenia kwadratu 4 nie zaznacza się kwadratu 3”. Skarżący podkreślił, że nie mógł zakreślić kwadratu nr 3, tj. jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, tak jak sugerują to organy, którego zaznaczenie dopiero pozwala na wypełnienie w dalszej części formularza – Część B danych dotyczących wspólników spółki nieposiadającej osobowości prawnej), ponieważ dyspozycje ww. przepisów wskazują na rozłączne zastosowanie kwadratu nr 3 i 4, tj. do dwóch różnych podmiotów – w przedmiotowej sprawie zaś bezspornym jest, że podatnikiem jest podmiot w organizacji.
Według Sądu wywód organu jest zbyt ogólny, w szczególności nie odnosi się do konkretnych, wskazanych przez skarżącego powodów braku możliwości zamieszczenia danych wspólników podmiotu w organizacji, jakim bezspornie jest w niniejszej sprawie zobowiązany – spółka z o.o. w organizacji. Organ odwoławczy poza stwierdzeniem, że rozporządzenie nie może decydować (wpływać) na brak możliwości spełnienia wymagań z ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz, że uwzględnienie stanowiska skarżącego oznaczałoby aprobatę dla przyznania prymatu systemu do wystawiania i składania tytułów wykonawczych w postaci elektronicznej nad obowiązującymi przepisami prawa, nie odnosi się w istocie do przedstawionej przez skarżącego argumentacji dowodzącej, jego zdaniem, tego że sporządzając tytuł wykonawczy zastosował się do obowiązujących w tym zakresie przepisów. Skarżący w zażaleniu skrupulatnie przedstawił swe stanowisko wskazując powody, dla których w przypadku podmiotu zobowiązanego, jak w niniejszej sprawie – spółki kapitałowej w organizacji, w obowiązujących przepisach rozporządzenia wykonawczego do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie przewidziano możliwości wskazania wspólników takich spółek (system teleinformatycznego nie pozwala na wskazanie wspólników spółki).
Na poparcie swego stanowiska skarżący przedstawił wraz zażaleniem screen aplikacji eTW. Okoliczności sprawy wskazują zatem na starania przez skarżącego dochowania należytej staranności przy sporządzaniu tytułu wykonawczego, a jednocześnie obrazują jego wolę i determinację w dochodzeniu swoich należności. Wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie powinno poprzedzić wyjaśnienie i rozważenie wszystkich tych kwestii, czego należało oczekiwać od organów w niniejszej sprawie choćby przez pryzmat zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji.
Podsumowując, Sąd uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy, organ winien rozważyć wskazane przepisy wykonawcze mające zastosowanie w niniejszej sprawie, podjąć próbę wyjaśnienia czy w sprawie wystąpiła obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca sporządzenie tytułu wykonawczego, a niezależnie od powyższego, uwzględniając podstawowy cel postępowania egzekucyjnego jakim jest zaspokojenie wierzyciela, organ winien przeanalizować także czy brak wskazania danych wspólników automatycznie przesądza o wadliwości tytułu wykonawczego w przypadku do podmiotu zobowiązanego – spółki z o.o. w organizacji.
WSA w Rzeszowie uchylił postanowienie Izby Administracji Skarbowej w.. i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w.. Sprawa wróciła zatem do ponownego rozpoznania.
Opracowano na podstawie wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 427/25, nieprawomocne, opubl. CBOSA.
Pilne! Mogą wystąpić problemy z tytułami wykonawczymi! Jest komunikat Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie!
W związku z komunikatem Komisji Europejskiej dotyczącym aktualizacji formatu list zaufanych z TLv5 do TLv6 we wszystkich narzędziach przetwarzających listy zaufanych, występują problemy z prawidłowym przekazywaniem dokumentów do Organów egzekucyjnych. (..) Niezbędne zmiany powinny zostać wprowadzone przez dostawców usług zaufania takich jak kwalifikowane podpisy elektroniczne i pieczęci.
Aplikacja eTW została zaktualizowana do najnowszej wersji TLv6 i dokumenty tworzone i podpisane w tej aplikacji przekazywane są prawidłowo, co stanowi alternatywę dla aplikacji generujących błąd. Kolejnym sposobem obejścia błędu „Nieprawidłowy podpis” jest wygenerowanie dokumentu w systemie dziedzinowym i podpisanie go w aplikacji zewnętrznego dostawcy podpisu, następnie przesłanie poprzez „Wyślij plik” w aplikacji eTW. Poniżej przedstawiamy informacje pomocne dla programisty IT. (pismo w całości do pobrania).
Uwaga! Podpisujesz tytuły wykonawcze? Musisz mieć do tego upoważnienie z konkretnym wskazaniem, bo inaczej tytuł jej bezprawny, a upoważnienia nie można „dorobić” w trakcie egzekucji! NSA zdecydował
Wystawienie i podpisanie tytułu wykonawczego nie jest postanowieniem ani decyzją, ani czynnością polegająca na wydaniu i podpisaniu zaświadczenia w sprawach dotyczących wymiaru, przypisów, odpisów, podatków i opłat, ani czynnością polegających na poświadczeniu za zgodnością z oryginałem odpisów oraz wypisów dokumentów. Nie stanowi również czynności wchodzącej w zakres prowadzenia postepowań administracyjnych. Wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt III FSK 1504/23.
Z uzasadnienia wyroku
Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 7 u.p.e.a., tytuł wykonawczy zawiera datę wystawienia tytułu, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela. Użyte w przepisie sformułowanie: „podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego” należy rozumieć jako warunek złożenia na tytule wykonawczym podpisu albo przez piastuna organu będącego wierzycielem w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, albo przez osobę upoważnioną do wystawienia tytułu wykonawczego przez organ będący wierzycielem. Podstawę takiego upoważnienia w postępowaniu administracyjnym stwarza przepis art. 268a k.p.a., który w postępowaniu egzekucyjnym znajduje odpowiednie zastosowanie z mocy art. 18 u.p.e.a.
Zgodnie ze wspomnianym przepisem art. 268a k.p.a., organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń. Jak z tego wynika, katalog działań, do podejmowania których organ może upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej, ma charakter przykładowy (zwrot „w szczególności”), nie powinno zatem budzić wątpliwości, że upoważnienie takie może też obejmować czynności wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w tym wystawianie w jego imieniu tytułów wykonawczych.
Przepis art. 268a k.p.a. określa formę i treść upoważnienia administracyjnego. Upoważnienie powinno być pisemne oraz dokładnie określać zakres działania upoważnionego pracownika, niedopuszczalne jest zatem wydawanie upoważnień o charakterze blankietowym. Upoważnienie powinno jasno wskazywać zatem kto i w jakiej kategorii spraw wykonuje zadania w imieniu organu. Sformalizowana treść upoważnienia, wymaga, co zostało szczególnie podkreślone w orzecznictwie, aby upoważnienie z art. 268a posiadało charakter imienny, a więc udzielane było konkretnemu pracownikowi, a nie pracownikom zajmującym określone stanowisko (por. K. Glibowski (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Warszawa 2013, s. 1147, wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OSK 703/05, z dnia 18 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1413/06 z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 94/10). Niedopuszczalne jest zatem upoważnienie o charakterze ogólnym, określającym osobę upoważnioną tylko za pomocą pełnionej funkcji.
Jak podkreśla się w piśmiennictwie, powołując się na stosowne orzecznictwo sądów administracyjnych: „Użyte w przepisie art. 268a k.p.a. określenie „w ustalonym zakresie” trzeba traktować jako dyrektywę wyznaczającą standard szczególnej staranności zachowania, której znaczenie trafnie odczytał NSA w wyroku z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 3369/15 (publ. CBOSA). Sąd przypomniał w nim, że art. 268a „określa formę i treść upoważnienia administracyjnego”. Powinno ono być udzielone pisemnie „oraz dokładnie określać zakres działania upoważnionego pracownika”. Niedopuszczalne jest zatem „wydawanie upoważnień o charakterze blankietowym. Upoważnienie powinno jasno wskazywać, kto i w jakiej kategorii spraw wykonuje zadania w imieniu organu. Sformalizowana treść upoważnienia wymaga, aby upoważnienie z art. 268a k.p.a. posiadało charakter imienny, a więc udzielane było konkretnemu pracownikowi, a nie pracownikom zajmującym określone stanowisko”. W przekonaniu NSA „niedopuszczalne jest upoważnienie o charakterze ogólnym, określającym osobę upoważnioną tylko za pomocą pełnionej funkcji”.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że nie ma możliwości późniejszego „konwalidowania” tytułu wykonawczego przez osobę nieupoważnioną. Powołać w tym zakresie należy pogląd M. Jaśkowskiej, zgodnie z którym: „Niedopuszczalne jest jednak posługiwanie się przez analogię przepisami prawa cywilnego i konwalidowanie nieważnych czynności w sferze imperium organu, które zostały podjęte bez stosownego upoważnienia administracyjnego. Nie jest zatem dopuszczalne udzielenie upoważnienia administracyjnego upoważniającego do dokonania wcześniejszej czynności przez osobę upoważnioną po wydaniu decyzji administracyjnej (por. J. Pitera, Ważność upoważnienia administracyjnego oraz pełnomocnictwa w przypadku vacatu piastuna organu administracji publicznej, KPPubl. 2009/1-2, s. 91). Por. też wyrok WSA w Warszawie z 20 kwietnia 2006 r., I SA/Wa 1061/05, LEX nr 221933: „Działanie pracownika bez upoważnienia organu ma cechy rażącego naruszenia prawa powodującego nieważność danej czynności prawnej” (Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, „Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego”, opublikowano: LEX/el. 2019). Powyższe wymogi są dla bezpieczeństwa prawnego, nie jest zatem możliwe „konwalidowanie” braku upoważnienia wynikającego z art. 268a k.p.a.
Wierzyciel nie może sobie przesłać KTW czy DTW i wniosku o egzekucję do komornika sądowego! Rozporządzenie MF nie dotyczy komornika i trzeba wywołać zbieg egzekucji administracyjnej z egzekucją sądową!
Na szkoleniach otrzymuję od Was zapytania i sygnały związane z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2024 r. w sprawie współpracy wierzyciela, organu egzekucyjnego i dłużnika zajętej wierzytelności w postępowaniu egzekucyjnym należności pieniężnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1023), które weszło w życie 11 lipca 2024 r. i problemów interpretacyjnych związanych z rozporządzeniem, a także pojawiającymi się w przestrzeni publicznej zasadami postępowania z DTW i KTW, z którymi nie sposób się jednak zgodzić.
Po pierwsze rozporządzenie Ministra Finansów nie dotyczy współpracy wierzycieli należności pieniężnych z komornikiem sądowym. Rozporządzenie dotyczy tylko i wyłącznie administracyjnych organów egzekucyjnych. Kwestia ta była wyjaśniona przez Ministerstwo Finansów przy pracach nad pierwszym rozporządzeniem.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej z egzekucją sądową w zakresie egzekucji z nieruchomości zastosowanie znajdzie art. 62 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na podstawie art. 62b § 1 pkt 1 ww. ustawy, jeżeli zgodnie z art. 62 prowadzenie łącznie egzekucji należy do sądowego organu egzekucyjnego, organ egzekucyjny niezwłocznie sporządza adnotację w sprawie przekazania egzekucji do rzeczy albo prawa majątkowego, zwaną dalej „adnotacją w sprawie zbiegu”, zawierającą informacje niezbędne do prowadzenia łącznie egzekucji, i przekazuje ją sądowemu organowi egzekucyjnemu w sposób określony przepisami wydanymi na podstawie art. 63a § 2. Zasady te nie uległy zmianie od 11 lipca 2024 r. Wierzyciel w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej z egzekucją sądową (komornikiem sądowym) nie sporządza żadnego dalszego tytułu wykonawczego DTW czy kolejnego tytułu wykonawczego KTWi nie kieruje żadnego wniosku o zastosowanie środków egzekucyjnych do komornika sądowego.
Mając na uwadze ww. rozporządzenie Ministra Finansów od 11 lipca 2024 r. zmianie uległ sposób postępowania wierzycieli w zakresie przekazywania DTW czy KTW do administracyjnego organu egzekucyjnego, który jest uprawniony do zastosowania środka egzekucyjnego, do którego prawa zastosowania nie ma organ egzekucyjny (główny). Organ egzekucyjny, który na podstawie pierwotnego tytułu wykonawczego prowadzi egzekucję. Będzie to dla przykładu Miasto Zielona Góra, które nie może stosować egzekucji z nieruchomości i w tym przypadku wystawia DTW czy KTW i kieruje do organu egzekucyjnego uprawnionego tj. naczelnika urzędu skarbowego.
Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w przypadku, o którym mowa w art. 26c § 1 pkt 1 (prowadzenia egzekucji przez więcej niż jeden organ egzekucyjny) i art. 26ca § 1 (egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka) ustawy, wierzyciel przekazuje odpowiednio dalszy tytuł wykonawczy lub kolejny tytuł wykonawczy innemu uprawnionemu organowi egzekucyjnemu, wraz z wnioskiem egzekucyjnym o zastosowanie środków egzekucyjnych, do których organ egzekucyjny nie jest uprawniony.
Innym uprawnionym organem egzekucyjnym jest inny organ egzekucyjny uprawniony do stosowania środków egzekucyjnych, do których organ egzekucyjny nie jest uprawniony (słowniczek do rozporządzenia). Z całą pewnością nie jest to komornik sądowy, którego przepisy rozporządzenia nie dotyczą, a po drugie nie stosuje on środków egzekucyjnych.
Ww. przepis może dotyczyć także wierzyciela, który skierował egzekucję do naczelnika urzędu skarbowego według właściwości ogólnej, a dodatkowo chciałby wszcząć egzekucję z nieruchomości, która jest położona na terenie działania innego naczelnika urzędu skarbowego. Od 11 lipca 2024 kieruje bezpośrednio DTW czy KTW do tego naczelnika, a nie jak do tej pory do naczelnika właściwości ogólnej, który przekazywał DTW czy KTW w imieniu wierzyciela właściwemu naczelnikowi.
