Pilne! Jest decyzja RPP! Jakie odsetki podatkowe od dzisiaj?
Wczoraj odbyło się decyzyjne posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej i została podjęta decyzja o stopach procentowych NBP. Przypominamy, że w przypadku zmiany stóp procentowych decyzja Rady Polityki Pieniężnej obowiązuje od następnego dnia. Zgodnie z art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2%, z tym że stawka ta nie może być niższa niż 8%.
Rada Polityki Pieniężnej podjęła decyzję o pozostawieniu stóp procentowych na dotychczasowym poziomie. Najważniejsza dla celów podatkowych – stopa lombardowa wynosi nadal – 4,25 % w skali roku.
Stopa odsetek od zaległości podatkowych pozostaje zatem bez zmian – na dotychczasowym poziomie 10,50 %.
RIO kontroluje podatki! Jakie błędy zostały wykryte podczas kontroli?
Mamy dla Was najnowsze wystąpienie pokontrolne Regionalnej Izby Obrachunkowej i błędy, które zostały stwierdzone podczas kontroli.
RIO stwierdza podczas kontroli Analizując rzetelność danych wykazanych w sprawozdaniach budżetowych Rb-27S i Rb-PDP za 2025 rok w zakresie skutków obniżenia górnych stawek podatków lokalnych oraz skutków udzielonych ulg, odroczeń, umorzeń, zwolnień, w oparciu o przedstawioną dokumentację źródłową stwierdzono zaniechanie ujęcia skutków wynikających z decyzji dotyczycącej umorzenia podatku od nieruchomości od osób fizycznych w wysokości 1.185,60 zł.
RIO stwierdza podczas kontroli W badanym okresie nie przeprowadzano kontroli podatkowych, o których mowa w art. 281 § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z obowiązującymi przepisami regulującymi opodatkowanie podatkiem od nieruchomości w przypadku budynków podstawą opodatkowania jest powierzchnia użytkowa, w przypadku budowli ich wartość, a w niektórych przypadkach koniecznym jest również ustalenie sposobu wykorzystywania budynków i gruntów. Tego rodzaju informacji nie można uzyskać z bazy danych ewidencji gruntów i budynków. A zatem wskazanym byłoby wykorzystywanie wszystkich dostępnych źródeł informacji. Kontrole podatkowe stanowią instrument pozwalający na uzyskanie pełnej wiedzy w powyższym zakresie, szczególnie znaczący w sytuacjach, w których z czynności sprawdzających wynikają istotne wątpliwości, co do rzetelności danych wykazanych w deklaracjach i informacjach podatkowych.
RIO stwierdza podczas kontroli W przypadku podatników wymienionych w tabeli nr 1 (str. 107 protokołu kontroli) działania upominawcze polegające na doręczeniu wystawionego upomnienia przeprowadzono po upływie 40 dni od upływu terminu płatności poszczególnych rat podatku. Biorąc pod uwagę wysokość zaległości (przekraczającą dziesięciokrotność kosztów upomnienia), podjęcie działań po upływie 30 dni od terminu płatności raty naruszało zapisy § 16 ust. 5 polityki rachunkowości w Urzędzie Gminy B. oraz § 3 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 lutego 2024 r. w sprawie postępowania wierzycieli należności pieniężnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 316), który obliguje wierzyciela do niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do spełnienia przez dłużnika obowiązku wywiązania się z zapłaty zaległego zobowiązania.
RIO stwierdza podczas kontroli W przypadku podatników wymienionych w tabeli nr 2 (str. 108 protokołu kontroli) tytuły wykonawcze wystawiono i przekazano do organów egzekucyjnych po upływie co najmniej dwóch miesięcy. Zgodnie z § 5 rozporządzenia w sprawie postępowania wierzycieli należności w przypadku dłużników posiadających zaległości w kwocie przekraczającej dziesięciokrotność kosztów upomnienia pieniężnych wystawia tytuł niezwłocznie, natomiast z § 17 ust. 1 instrukcji w sprawie ewidencji i poboru podatków i opłat w Urzędzie Gminy B. wynika, że działania powinny być podjęte w ciągu 45 dni od dnia doręczenia upomnienia.
Opracowano na podstawie wystąpienia pokontrolnego Regionalnej Izby Obrachunkowej w Białymstoku z dnia 4 sierpnia 2026 r., znak: RIO.I.6001-10/26.
Pilne! Jest kolejny projekt nowelizacji Ordynacji podatkowej
Zgodnie z aktualnie obowiązującym stanem prawnym, interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego w zakresie podatków i opłat lokalnych wydaje, stosownie do swojej właściwości: wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa (art. 14j § 1 Ordynacji podatkowej). Dotyczy to zwłaszcza takich danin publicznych jak: podatek od nieruchomości, podatek od środków transportowych, podatek rolny, podatek leśny, opłata skarbowa, miejscowa, uzdrowiskowa, targowa, od posiadania psów, reklamowa. Proces wydawania interpretacji samorządowych jest więc rozproszony na wiele organów podatkowych (ok. 2,5 tys. gmin). Rozproszenie to nie sprzyja jednolitemu stosowaniu przepisów prawa podatkowego w takich samych stanach faktycznych i prawnych, a także utrudnia identyfikowanie zjawiska niejednolitości wykładni przepisów podatkowych dokonywanych przez ww. organy podatkowe.
Kluczowe propozycje zmian: • przeniesienie kompetencji do wydawania interpretacji indywidualnych dotyczących podatków i opłat pozostających we właściwości wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty lub marszałka województwa do Dyrektora KIS; • obowiązek wystąpienia przez Dyrektora KIS do właściwego organu podatkowego o stanowisko w zakresie wykładni przepisów dotyczących podatków i opłat lokalnych; w celu uzyskania tego stanowiska Dyrektor KIS będzie przekazywał informację o wpływie wniosku wraz z informacją o jego treści w zakresie przedmiotowym dotyczącym właściwości danego organu samorządowego; na późniejszym etapie Dyrektor KIS będzie przekazywał właściwemu organowi samorządowemu do zaopiniowania także projekt interpretacji; • wprowadzenie – w ściśle określonych ustawą przypadkach – uprawnienia dla organu samorządowego do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na interpretację indywidualną dotyczącą podatku pozostającego we właściwości tego organu; • zawieszenie ochrony prawnej wynikającej z interpretacji indywidualnej, w przypadku złożenia skargi przez organ samorządowy, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny.
Projekt nowelizacji z dnia 3 września 2026 r. Planowana data wejście w życie 1 lipca 2027 r.
Opracowano na podstawie uzasadnienia do projektu nowelizacji.
Zmiany Ordynacji podatkowej 2026! Tajemnica skarbowa po nowemu i nowy obowiązek złożenia przyrzeczenia o tajemnicy skarbowej!
Uchwalona przez Sejm RP duża nowelizacja przepisów Ordynacji podatkowej to jedna z największych zmian w ostatnim czasie. Zmiany dotyczą także tajemnicy skarbowej. Ustawodawca zdecydował się na rozszerzenie katalogu osób uprawnionych, a jednocześnie zobowiązał do złożenia przyrzeczenia o tajemnicy skarbowej. Bez tego przyrzeczenia nie ma mowy, aby organ podatkowy mógł udostępnić dane z systemów informatycznych obejmujących konta podatkowe i wymiarowe. Kogo dotyczy nowy obowiązek i o co będzie musiała zadbać gmina czy związek gmin?
Zgodnie z nowelizacją Ordynacji podatkowej do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązani będą osoby działające w imieniu podmiotów świadczących usługi informatyczne na rzecz organów podatkowych. Osoby te będą musiały złożyć przyrzeczenie o tajemnicy skarbowej, bo inaczej baza danych podatnika np. w celu wykonania prac naprawczych, wdrożeniowych czy analitycznych nie będzie mogła zostać udostępniona.
Podmioty świadczące usługi informatyczne na rzecz organów podatkowych oraz osoby działające w imieniu tych podmiotów uzyskują dostęp do danych objętych tajemnicą skarbową w zakresie, w jakim jest to niezbędne do świadczenia tych usług, wyłącznie w przypadku, gdy usług tych nie da się wykonać bez udostępnienia danych objętych tajemnicą skarbową, a treść zawieranej umowy zapewnia w szczególności, że:
1) podmiotowi, któremu zlecono usługę, określono zasady przetwarzania i ochrony danych prawnie chronionych, w szczególności z uwzględnieniem zasady ograniczenia celu, zasady minimalizacji danych, zasady ograniczenia przechowywania, zasady integralności, zasady poufności i zasady rozliczalności dostępu do danych;
2) zakres udostępnianych danych objętych tajemnicą skarbową zostanie ograniczony przez podmiot zlecający wyłącznie do danych niezbędnych do prawidłowego wykonania usług informatycznych;
3) dane mogą być wykorzystane wyłącznie do wykonania usług informatycznych objętych umową;
4) po zakończeniu wykonywania usług wynikających z umowy nastąpi odebranie dostępu do danych, a w przypadku przekazania danych – nastąpi zwrot albo trwałe usunięcie danych;
5) podmiot, któremu zlecono usługę, zapewni współpracę w obsłudze zdarzeń mogących stanowić incydenty bezpieczeństwa danych;
6) dane objęte tajemnicą skarbową nie zostaną udostępnione innym osobom bez uzyskania zgody podmiotu zlecającego wykonanie usług informatycznych;
7) sposób świadczenia usług informatycznych przez podmiot, któremu zostaną one zlecone, umożliwi identyfikację osób, które wykonują czynności wymagające dostępu do danych objętych tajemnicą skarbową, i identyfikację oraz pełną rozliczalność dostępu do danych;
8) osoby działające w imieniu lub na rzecz podmiotu wykonującego usługi informatyczne najpóźniej w chwili rozpoczęcia wykonywania czynności wymagających dostępu do danych objętych tajemnicą skarbową złożą przyrzeczenie, o którym mowa w art. 294 § 2.
Po nowelizacji aktualizacji będzie wymagała umowa zawarta pomiędzy gminą (organem podatkowym), a firmą informatyczną.
Wniosek o stwierdzenie nadpłaty zlikwidowany! Kiedy zatem nadpłata bez wniosku? Duża nowelizacja Ordynacji podatkowej wprowadza duże zmiany w nadpłatach!
Zgodnie z uchwaloną 29 maja 2026 r. ustawą o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje podatnikom, płatnikom i inkasentom oraz osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej w momencie rozwiązania spółki, w zakresie zobowiązań spółki, chyba że nadpłata wynika ze skorygowanej deklaracji składanej po upływie terminu do jej złożenia. Równocześnie z wnioskiem należy złożyć umowę spółki aktualną na dzień rozwiązania spółki. Płatnik lub inkasent jest uprawniony do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli wpłacony podatek nie został pobrany od podatnika.
Zgodnie z aktualnym brzmieniem Ordynacji podatkowej, uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje podatnikom, płatnikom i inkasentom oraz osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej w momencie rozwiązania spółki w zakresie zobowiązań spółki. Płatnik lub inkasent jest uprawniony do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli wpłacony podatek nie został pobrany od podatnika. Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
Zmiana Ordynacji podatkowej w zakresie likwidacji wniosku o stwierdzenie nadpłaty budzi wątpliwości samorządowych organów podatkowych. Wątpliwości te zgłaszane były do Ministerstwa Finansów podczas prac nad nowelizacją. Powstaje pytanie czy nadpłaty w podatkach lokalnych wynikają ze skorygowanej deklaracji np. na podatek od nieruchomości, gdzie we wzorze deklaracji nie ma rubryki nadpłata po korekcie? Jakie stanowisko prezentuje Ministerstwo Finansów w tej sprawie? Jaki dokument księgowy będzie zatem zamiast wniosku o stwierdzenie nadpłaty stanowił podstawę do ewentualnego zwrotu powstałej nadpłaty?
