Spółka wymyśliła sobie pojęcie „niebyłego upomnienia” i złożyła zarzuty w egzekucji! Wierzyciel wpłatę na upomnienie zaliczył na wcześniejszą zaległość, a na kwotę upomnianą wystawił tytuł! Sąd zdecydował czy takie postępowanie jest prawidłowe
Spółka złożyła deklarację, w której został wykazany podatek do zapłaty w wysokości 125.120,00 zł. Termin ustawowy do jego wpłaty upływał 27 czerwca 2022 r. W związku z brakiem wpłaty, wierzyciel w dniu 29 czerwca 2022 r. wystawił upomnienie, w którym wskazał kwotę zaległości w podatku 5/2022 r. w kwocie należności głównej 125.120,00 zł plus odsetki za zwłokę i koszty upomnienia i zawarł prośbę o jej wpłatę. Upomnienie doręczono spółce 4 lipca 2022 r. W dniu wystawienia ww. upomnienia, tj. 29 czerwca 2022 r. skarżąca wpłaciła kwotę 125.120,00 zł. Organ ustalił jednak, że na dzień wpłaty spółka zalegała z płatnością podatku za 4/2022 r. i za 5/2022 r., dlatego w pierwszej kolejności pokrył zaległość za 4/2022 r. Pozostałą kwotę zaliczył na podatek za 5/2022 r.
Działanie organu związane z sposobem rozliczenia wpłaty dokonanej w dniu 29 czerwca 2022 r. wynikało z treści art. 62 § 1 o.p. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania – na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku – na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika.
Konsekwentnie organ – w pierwszej kolejności – pokrył zaległość za 4/2022 r., a dopiero pozostałą kwotę zaliczył na podatek za 5/2022 r. W związku z powyższym za 5/2022 r. pozostała zaległość w wysokości 59.386,10 zł oraz odsetki za zwłokę. Na taką właśnie kwotę w dniu 13 lipca 2022 r. został wystawiony tytuł wykonawczy nr 1435-723.616783.2022. Kwota zobowiązania określona w tytule wykonawczym jest zatem zgodna z aktualną na dzień wystawienia tytułu wykonawczego wielkością niewykonanego przez spółkę zobowiązania.
Skarżąca, reprezentowana w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, nie twierdziła, że upomnienia nie dostała tylko, że uznaje je za niebyłe. Tymczasem podstawą zarzutu z art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a. jest brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane. Obowiązujące przepisy nie znają pojęcia „niebyłego upomnienia”. Nie przewidują także obowiązku wystawienia przez wierzyciela kolejnego upomnienia, w sytuacji kiedy zmieni się wysokość zobowiązania. Upomnienie stanowi czynność dokonywaną przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego i jest ono przesyłane zobowiązanemu tylko raz. W przeciwnym wypadku wierzyciel musiałby generować kolejne upomnienia po każdej wpłacie, a zobowiązany mógłby za każdym razem kwestionować prawidłowość upomnienia w ramach zarzutu niedoręczenia upomnienia.
Opracowano na podstawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2026 r., sygn. akt III FSK 283/25.
Nasze szkolenia na wiosnę 2026:
23.04.2026 OBLICZANIE TERMINU PRZEDAWNIENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH i NADPŁAT na praktycznych przykładach – podatki lokalne i opłata śmieciowa Liczba miejsc ograniczona!
27-28.04.2026 EGZEKUCJA ADMINISTRACYJNA 2026 – ELEKTRONICZNE UPOMNIENIA i TYTUŁY WYKONAWCZE, ZARZUTY do WIERZYCIELA oraz EGZEKUCJA z NIERUCHOMOŚCI w PRAKTYCE – podatki lokalne i opłata śmieciowa Najnowsza książka GRATIS! DODATKOWY TERMIN! OSTATNIE WOLNE MIEJSCA!
