Pilne! Awaria systemu elektronicznych tytułów wykonawczych eTW! Bieżące komunikaty Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie i nowy słownik podstaw prawnych do pobrania
Informujemy, że w związku z występującą awarią systemu Aplikacji eTW mogą występować problemy z generowaniem oraz pobieraniem Urzędowego Poświadczenia Odbioru (UPO) dla dokumentów przesyłanych do organów egzekucyjnych. Trwają prace nad usunięciem problemu. O przywróceniu pełnej funkcjonalności systemu poinformujemy w odrębnym komunikacie. Przepraszamy za powstałe utrudnienia. Komunikat Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 16 marca 2026 r.
Informujemy, że problemy związane z generowaniem oraz pobieraniem Urzędowego Poświadczenia Odbioru (UPO) zostały zdiagnozowane i rozwiązane. Prawidłowe działanie aplikacji zostało przywrócone. Komunikat Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 17 marca 2026 r.
13.03.2026 – Informujemy, że w dniu 12.03.2026 roku, zostały zaktualizowane słowniki podstaw prawnych (wydanie SC222G) oraz wierzycieli (wersja 1.97). UWAGA! Linki do słownika podstaw prawnych poniżej:
Uwaga! Podpisujesz tytuły wykonawcze? Musisz mieć do tego upoważnienie z konkretnym wskazaniem, bo inaczej tytuł jej bezprawny, a upoważnienia nie można „dorobić” w trakcie egzekucji! NSA zdecydował
Wystawienie i podpisanie tytułu wykonawczego nie jest postanowieniem ani decyzją, ani czynnością polegająca na wydaniu i podpisaniu zaświadczenia w sprawach dotyczących wymiaru, przypisów, odpisów, podatków i opłat, ani czynnością polegających na poświadczeniu za zgodnością z oryginałem odpisów oraz wypisów dokumentów. Nie stanowi również czynności wchodzącej w zakres prowadzenia postepowań administracyjnych. Wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt III FSK 1504/23.
Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 7 u.p.e.a., tytuł wykonawczy zawiera datę wystawienia tytułu, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela. Użyte w przepisie sformułowanie: „podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego” należy rozumieć jako warunek złożenia na tytule wykonawczym podpisu albo przez piastuna organu będącego wierzycielem w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, albo przez osobę upoważnioną do wystawienia tytułu wykonawczego przez organ będący wierzycielem. Podstawę takiego upoważnienia w postępowaniu administracyjnym stwarza przepis art. 268a k.p.a., który w postępowaniu egzekucyjnym znajduje odpowiednie zastosowanie z mocy art. 18 u.p.e.a.
Zgodnie ze wspomnianym przepisem art. 268a k.p.a., organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń. Jak z tego wynika, katalog działań, do podejmowania których organ może upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej, ma charakter przykładowy (zwrot „w szczególności”), nie powinno zatem budzić wątpliwości, że upoważnienie takie może też obejmować czynności wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w tym wystawianie w jego imieniu tytułów wykonawczych.
Przepis art. 268a k.p.a. określa formę i treść upoważnienia administracyjnego. Upoważnienie powinno być pisemne oraz dokładnie określać zakres działania upoważnionego pracownika, niedopuszczalne jest zatem wydawanie upoważnień o charakterze blankietowym. Upoważnienie powinno jasno wskazywać zatem kto i w jakiej kategorii spraw wykonuje zadania w imieniu organu. Sformalizowana treść upoważnienia, wymaga, co zostało szczególnie podkreślone w orzecznictwie, aby upoważnienie z art. 268a posiadało charakter imienny, a więc udzielane było konkretnemu pracownikowi, a nie pracownikom zajmującym określone stanowisko (por. K. Glibowski (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Warszawa 2013, s. 1147, wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OSK 703/05, z dnia 18 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1413/06 z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 94/10). Niedopuszczalne jest zatem upoważnienie o charakterze ogólnym, określającym osobę upoważnioną tylko za pomocą pełnionej funkcji.
Jak podkreśla się w piśmiennictwie, powołując się na stosowne orzecznictwo sądów administracyjnych: „Użyte w przepisie art. 268a k.p.a. określenie „w ustalonym zakresie” trzeba traktować jako dyrektywę wyznaczającą standard szczególnej staranności zachowania, której znaczenie trafnie odczytał NSA w wyroku z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 3369/15 (publ. CBOSA). Sąd przypomniał w nim, że art. 268a „określa formę i treść upoważnienia administracyjnego”. Powinno ono być udzielone pisemnie „oraz dokładnie określać zakres działania upoważnionego pracownika”. Niedopuszczalne jest zatem „wydawanie upoważnień o charakterze blankietowym. Upoważnienie powinno jasno wskazywać, kto i w jakiej kategorii spraw wykonuje zadania w imieniu organu. Sformalizowana treść upoważnienia wymaga, aby upoważnienie z art. 268a k.p.a. posiadało charakter imienny, a więc udzielane było konkretnemu pracownikowi, a nie pracownikom zajmującym określone stanowisko”. W przekonaniu NSA „niedopuszczalne jest upoważnienie o charakterze ogólnym, określającym osobę upoważnioną tylko za pomocą pełnionej funkcji”.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że nie ma możliwości późniejszego „konwalidowania” tytułu wykonawczego przez osobę nieupoważnioną. Powołać w tym zakresie należy pogląd M. Jaśkowskiej, zgodnie z którym: „Niedopuszczalne jest jednak posługiwanie się przez analogię przepisami prawa cywilnego i konwalidowanie nieważnych czynności w sferze imperium organu, które zostały podjęte bez stosownego upoważnienia administracyjnego. Nie jest zatem dopuszczalne udzielenie upoważnienia administracyjnego upoważniającego do dokonania wcześniejszej czynności przez osobę upoważnioną po wydaniu decyzji administracyjnej (por. J. Pitera, Ważność upoważnienia administracyjnego oraz pełnomocnictwa w przypadku vacatu piastuna organu administracji publicznej, KPPubl. 2009/1-2, s. 91). Por. też wyrok WSA w Warszawie z 20 kwietnia 2006 r., I SA/Wa 1061/05, LEX nr 221933: „Działanie pracownika bez upoważnienia organu ma cechy rażącego naruszenia prawa powodującego nieważność danej czynności prawnej” (Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, „Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego”, opublikowano: LEX/el. 2019). Powyższe wymogi są dla bezpieczeństwa prawnego, nie jest zatem możliwe „konwalidowanie” braku upoważnienia wynikającego z art. 268a k.p.a.
Wierzyciel nie może sobie przesłać KTW czy DTW i wniosku o egzekucję do komornika sądowego! Rozporządzenie MF nie dotyczy komornika i trzeba wywołać zbieg egzekucji administracyjnej z egzekucją sądową!
Na szkoleniach otrzymuję od Was zapytania i sygnały związane z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2024 r. w sprawie współpracy wierzyciela, organu egzekucyjnego i dłużnika zajętej wierzytelności w postępowaniu egzekucyjnym należności pieniężnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1023), które weszło w życie 11 lipca 2024 r. i problemów interpretacyjnych związanych z rozporządzeniem, a także pojawiającymi się w przestrzeni publicznej zasadami postępowania z DTW i KTW, z którymi nie sposób się jednak zgodzić.
Po pierwsze rozporządzenie Ministra Finansów nie dotyczy współpracy wierzycieli należności pieniężnych z komornikiem sądowym. Rozporządzenie dotyczy tylko i wyłącznie administracyjnych organów egzekucyjnych. Kwestia ta była wyjaśniona przez Ministerstwo Finansów przy pracach nad pierwszym rozporządzeniem.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej z egzekucją sądową w zakresie egzekucji z nieruchomości zastosowanie znajdzie art. 62 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na podstawie art. 62b § 1 pkt 1 ww. ustawy, jeżeli zgodnie z art. 62 prowadzenie łącznie egzekucji należy do sądowego organu egzekucyjnego, organ egzekucyjny niezwłocznie sporządza adnotację w sprawie przekazania egzekucji do rzeczy albo prawa majątkowego, zwaną dalej „adnotacją w sprawie zbiegu”, zawierającą informacje niezbędne do prowadzenia łącznie egzekucji, i przekazuje ją sądowemu organowi egzekucyjnemu w sposób określony przepisami wydanymi na podstawie art. 63a § 2. Zasady te nie uległy zmianie od 11 lipca 2024 r. Wierzyciel w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej z egzekucją sądową (komornikiem sądowym) nie sporządza żadnego dalszego tytułu wykonawczego DTW czy kolejnego tytułu wykonawczego KTW i nie kieruje żadnego wniosku o zastosowanie środków egzekucyjnych do komornika sądowego.
Mając na uwadze ww. rozporządzenie Ministra Finansów od 11 lipca 2024 r. zmianie uległ sposób postępowania wierzycieli w zakresie przekazywania DTW czy KTW do administracyjnego organu egzekucyjnego, który jest uprawniony do zastosowania środka egzekucyjnego, do którego prawa zastosowania nie ma organ egzekucyjny (główny). Organ egzekucyjny, który na podstawie pierwotnego tytułu wykonawczego prowadzi egzekucję. Będzie to dla przykładu Miasto Zielona Góra, które nie może stosować egzekucji z nieruchomości i w tym przypadku wystawia DTW czy KTW i kieruje do organu egzekucyjnego uprawnionego tj. naczelnika urzędu skarbowego.
Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w przypadku, o którym mowa w art. 26c § 1 pkt 1 (prowadzenia egzekucji przez więcej niż jeden organ egzekucyjny) i art. 26ca § 1 (egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka) ustawy, wierzyciel przekazuje odpowiednio dalszy tytuł wykonawczy lub kolejny tytuł wykonawczy innemu uprawnionemu organowi egzekucyjnemu, wraz z wnioskiem egzekucyjnym o zastosowanie środków egzekucyjnych, do których organ egzekucyjny nie jest uprawniony.
Innym uprawnionym organem egzekucyjnym jest inny organ egzekucyjny uprawniony do stosowania środków egzekucyjnych, do których organ egzekucyjny nie jest uprawniony (słowniczek do rozporządzenia). Z całą pewnością nie jest to komornik sądowy, którego przepisy rozporządzenia nie dotyczą, a po drugie nie stosuje on środków egzekucyjnych.
Ww. przepis może dotyczyć także wierzyciela, który skierował egzekucję do naczelnika urzędu skarbowego według właściwości ogólnej, a dodatkowo chciałby wszcząć egzekucję z nieruchomości, która jest położona na terenie działania innego naczelnika urzędu skarbowego. Od 11 lipca 2024 kieruje bezpośrednio DTW czy KTW do tego naczelnika, a nie jak do tej pory do naczelnika właściwości ogólnej, który przekazywał DTW czy KTW w imieniu wierzyciela właściwemu naczelnikowi.
Będą kolejne zmiany w egzekucji administracyjnej! Wierzyciel będzie teraz wszystko widział w internecie
Ministerstwo Finansów przygotowało kolejny projekt nowelizacji ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na wczorajszym posiedzeniu Rady Ministrów projekt został formalnie zaakceptowany i skierowany do Sejmu RP celem procedowania. Zmiany mają wejść w życie w ciągu 14 dni od ogłoszenia uchwalonej ustawy, a nowy portal egzekucyjny uruchomiony najpóźniej do 30 czerwca 2026 r.
Zmiana ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika z potrzeby dalszej elektronizacji postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez naczelników urzędów skarbowych w zakresie sprzedaży elektronicznych ruchomości i nieruchomości. (..).
Odpowiedzią na zmieniające się w Polsce trendy zakupowe jest propozycja wprowadzenia rozwiązań umożliwiających naczelnikom urzędów skarbowych sprzedaż elektroniczną za pośrednictwem własnego systemu teleinformatycznego, zwanego dalej „Portalem eLicytacje KAS”.
Portal eLicytacje KAS będzie systemem służącym stricte do realizacji zadań określonych w u.p.e.a., tak jak Rejestr Należności Publicznoprawnych oraz system służący do przekazywania przez wierzycieli wniosków egzekucyjnych i tytułów wykonawczych do organu egzekucyjnego będącego naczelnikiem urzędu skarbowego, a nie systemem służącym ogólnie wykonywaniu zadań KAS.
Upomnienie elektroniczne czy upomnienie tradycyjne?
Podstawy prawne wystawiania przez wierzyciela upomnienia – ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Kodeks postępowania administracyjnego, ustawa o doręczeniach elektronicznych oraz rozporządzenia wykonawcze. Elementy upomnienia tradycyjnego, upomnienia elektronicznego. Terminy wystawiania i przesyłania upomnień do podatników. Problematyka terminowości przesłanego upomnienia, a wysyłka e-Doręczeniami. Czy przekazanie upomnienia do kancelarii urzędu oznacza dochowanie terminu jego wysłania? Upomnienia niezwłoczne, upomnienia z odroczonym terminem wysłania na mocy przepisów rozporządzenia Ministra Finansów. Upomnienia dla zaległości do 160 zł. Regulacje instrukcyjne dotyczące upomnień, a kontrola Najwyższej Izby Kontroli i Regionalnych Izb Obrachunkowych. Upomnienie oryginalne – papierowe. Upomnienie oryginalne – elektroniczne. Upomnienie – wydruk. Podstawy prawne i zasady postępowania na podstawie ustawy o postepowaniu egzekucyjnym w administracji i Kodeksu postępowania administracyjnego.
Obligatoryjne elementy upomnienia papierowego, upomnienia elektronicznego, upomnienia generowanego automatycznie. Co oznaczają upomnienia generowane automatycznie? Czy upomnienie elektroniczne może być plikiem pdf.? Czy plik pdf. wymaga dodatkowego uwierzytelnienia? Kiedy upomnienie elektroniczne musi być podpisane? Jakie przepisy regulują zasady podpisu na upomnieniu?
Kiedy upomnienie można przesłać bez podpisu? Co to jest pieczęć elektroniczna urzędu? Czy upomnienie elektroniczne musi być „stemplowane” pieczęcią elektroniczną? Czy upomnienie elektroniczne wymaga dodatkowo podpisu elektronicznego? Czy wysyłka upomnienia przez skrzynkę eDoręczeń uwierzytelnia przesłane upomnienie? Czy elektroniczne upomnienia doręczane są w trybie Ordynacji podatkowej, Kodeksu postepowania administracyjnego czy ustawy o doręczeniach elektronicznych? Awizo elektroniczne. Elektroniczna fikcja doręczenia, a fikcja tradycyjna. Doręczanie upomnienia na adres ADE.
