NSA zdecydował w sprawie nadpłaty w opłacie śmieciowej! Jest przełomowy wyrok!

NSA zdecydował w sprawie nadpłaty w opłacie śmieciowej! Jest przełomowy wyrok!

Posiedzenie składu 7 sędziów NSA – 12 października 2026 r., III FSK 1366/25 Stwierdzenie nadpłaty w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Oddalając obie skargi kasacyjne Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że art. 6m ust. 4 u.c.p.g. należy wykładać w ten sposób, iż wprawdzie zakazuje on retrospektywnego obniżania zobowiązania przez zmianę danych będących podstawą samoobliczenia opłaty, z wyjątkami określonymi w ustawie, lecz nie wyłącza korekty dokonanej wyłącznie w celu odzwierciedlenia w deklaracji skutków prawomocnego stwierdzenia nieważności normy stawkowej. Przyjęcie wykładni przeciwnej, traktującej przywołaną regulację jako materialnoprawną normę sanacyjną, zachowującą należność ustaloną według stawki wynikającej z uchwały objętej prawomocnym stwierdzeniem nieważności, nadawałoby przepisowi procesowo-deklaracyjnemu skutek materialnoprawny, którego ustawodawca w nim nie wyraził.

Zdaniem NSA, dopuszczalne jest skorygowanie deklaracji za okres objęty nieważną uchwałą, korekta pozwala na ponowne odtworzenie prawidłowej wysokości zobowiązania wynikającej z obowiązującego prawa. Na tym etapie zastosowanie znajduje zwykły mechanizm wynikający z art. 72 § 1 pkt 1 O.p. i zestawienie kwoty rzeczywiście zapłaconej z kwotą, która – przy uwzględnieniu skutku ex tunc stwierdzenia nieważności uchwały – wynikała z prawidłowo obowiązujących norm prawa materialnego. Stwierdzenie nieważności uchwały nie oznacza samoistnie, że każda uprzednio dokonana wpłata musi zostać zwrócona w całości. Powoduje natomiast konieczność ustalenia na nowo, jaka kwota była prawnie należna przy założeniu, że nieważny akt prawa miejscowego nie wywoływał skutków prawnych od chwili jego podjęcia.

Jeżeli deklaracja została sporządzona przy zastosowaniu aktu prawa miejscowego następnie uznanego za nieważny ze skutkiem ex tunc, a jej retrospektywna korekta jest prawnie dopuszczalna, dla potrzeb art. 72 § 1 pkt 1 O.p. należy ustalić wysokość zobowiązania wynikającą z prawa po pominięciu nieważnej regulacji i zestawić ją z kwotą rzeczywiście zapłaconą.

Jednocześnie NSA podkreślił, że dochodzenie nadpłaty po stwierdzeniu nieważności uchwały nie musi oznaczać żądania zwrotu całej opłaty i korzystania z systemu gospodarowania odpadami nieodpłatnie. Jeżeli wskutek nieważności uchwały zastosowanie znajduje wcześniejsza, prawidłowo ustanowiona stawka, przedmiotem żądania jest jedynie różnica pomiędzy stawką nieważną a stawką prawnie właściwą. W takim układzie argument, że właściciel otrzymał usługę, w znacznym stopniu traci na znaczeniu. Właściciel nadal ponosi ciężar finansowania wykonanej usługi, tyle że w wysokości wynikającej z ważnego aktu prawnego.

Spór wówczas przenosi się z wątpliwości, czy za odbiór odpadów należy się zapłata, na ustalenie, czy gmina może zatrzymać część świadczenia odpowiadającą stawce, której legalnej podstawy normatywnej zabrakło. W rozpatrywanym przypadku nadpłatę w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 O.p. stanowi kwota nienależnie nadpłaconej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z uwagi na przyjęcie zawyżonej jednostkowej stawki opłaty, stanowiącej podstawę określenia jej miesięcznego wymiaru dla nieruchomości, ponad wysokość wynikającą z obowiązującej uchwały w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty. Skoro bowiem zgodna z prawem jest wysokość opłat ustalona przy zastosowaniu uchwały pozostającą w obrocie prawnym, a nadwyżka wynika z wadliwego działania organu gminy, tj. uchwały, co do której stwierdzono nieważność, reguły praworządności wymagają zwrócenia nadwyżki jako stanowiącej bezprawnie pobraną należność. 

Nasze szkolenia na jesień 2026

13-14.10.2026 ZMIANY ORDYNACJI PODATKOWEJ 2026. ZWROT OPŁATY SKARBOWEJ od 1.10.2026. MILCZĄCE UMORZENIA i ULGI od 1.01.2027. OSTATNIA EDYCJA! BRAK MIEJSC!

Gmina nie zgodziła się z kontrolującym z RIO w sprawie terminu załatwienia sprawy z Op! Kolegium RIO przyznało rację.. gminie!

Gmina nie zgodziła się z kontrolującym z RIO w sprawie terminu załatwienia sprawy z Op! Kolegium RIO przyznało rację.. gminie!

Czasami warto złożyć zastrzeżenia do wystąpienia pokontrolnego. Wówczas nad sprawą pochyli się kolegium RIO.

Podczas kontroli został sformułowany wniosek pokontrolny w stosunku do gminy „sprawy podatkowe załatwiać w terminie określonym w art. 139 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie zawiadamiać stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, stosownie do art. 140 § 1 ww. ustawy”.

Zgodnie z art. 139 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak niepóźniej niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – niepóźniej niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.

Zasadniczo kontrolujący przyjęli, że badane sprawy powinny być załatwione w miesiąc, nie ustalając jednocześnie czy, aby sprawa nie jest szczególnie skomplikowana. Stwierdzono brak zawiadomienia podatnika o przedłużeniu załatwienia sprawy.

Rozpatrując powyższe zastrzeżenie Kolegium Izby podzieliło stanowisko Burmistrza Z.. Podnieść należy, że w protokole kontroli kontrolujący ustalili jakie czynności podejmował organ podatkowy w toku prowadzonych postępowań. Natomiast w części pierwszej wystąpienia pokontrolnego w zakresie dochodów z tytułu podatków (pkt 3 i 7) dokonano zestawienia daty wszczęcia postępowań podatkowych oraz daty wydania decyzji, z którego to zestawienia, zdaniem kontrolujących wynika, że przedmiotowe decyzje zostały wydane z naruszeniem miesięcznego terminu załatwienia sprawy, o którym mowa w art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej. Kolegium Izby podkreśla, że przywołany przepis art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej określa dwa terminy załatwiania spraw podatkowych przez organ pierwszej instancji. Po pierwsze załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak niepóźniej niż w ciągu miesiąca, po drugie załatwienie sprawy szczególnie skomplikowanej powinno nastąpić niepóźniej niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Z powyższego uregulowania wynika, że co do zasady, termin załatwiania sprawy w pierwszej instancji wynosi jeden miesiąc, jeżeli materiał dowodowy dostępny dla organu w momencie wszczęcia postępowania nie daje możliwości załatwienia sprawy niezwłocznie i należy przeprowadzić postępowanie dowodowe. Art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej zawiera także drugi termin załatwienia sprawy, w sytuacji gdy jest ona szczególnie skomplikowana. W takim przypadku termin załatwienia sprawy nie może być dłuższy niż 2 miesiące. Kolegium Izby zwraca uwagę, że pojęcie sprawy szczególnie skomplikowanej podlega ocenie z punktu widzenia stanu faktycznego oraz prawnego danej sprawy, a także rodzaju i liczby dowodów, które należy przeprowadzić przed wydaniem decyzji. W sytuacji uznania sprawy przez organ pierwszej instancji za szczególnie skomplikowaną może mieć zastosowanie dłuższy termin jej załatwienia, który wynosi maksymalnie dwa miesiące. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Mając powyższe na uwadze Kolegium Izby uznało, że w wystąpieniu pokontrolnym nie wykazano z jakich powodów przyjęto, że przedmiotowe sprawy nie są szczególnie skomplikowane, o czym mowa w art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej oraz nie wykazano, iż przeprowadzony zakres postępowań dowodowych uzasadniał załatwienie tych spraw w terminie jednego miesiąca. W ocenie Kolegium Izby wniosek pokontrolny skierowany do jednostki kontrolowanej powinien opierać się nie tylko na przytoczeniu przepisów prawa, ale także na wyjaśnieniu wykładni tych przepisów odniesionej do stanu faktycznego sprawy. Jest to szczególnie istotne z punktu widzenia jednostki kontrolowanej, bowiem przedstawia tok rozumowania kontrolujących, który doprowadził do sformułowania wniosku pokontrolnego i pozwala tej jednostce poznać motywy, którymi kierowali się kontrolujący. W konsekwencji, Kolegium Izby uznało również, że nie było podstaw do przyjęcia, że obowiązek wynikający z przepisu art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej powstaje już po upływie jednego miesiąca, pomimo iż ustawowy termin właściwy dla sprawy szczególnie skomplikowanej jeszcze nie upłynął.

UCHWAŁA NR 16/28/2026 KOLEGIUM REGIONALNEJ IZBY OBRACHUNKOWEJ W ŁODZI z dnia 29 lipca 2026 r. Opubl. BIP RIO Łódź

Nasze szkolenia na jesień 2026

13-14.10.2026 ZMIANY ORDYNACJI PODATKOWEJ 2026. ZWROT OPŁATY SKARBOWEJ od 1.10.2026. MILCZĄCE UMORZENIA i ULGI od 1.01.2027. OSTATNIA EDYCJA! BRAK MIEJSC!

Koszty upomnienia w decyzji ratalnej z zaległościami podatkowymi? Przedawnione nadpłaty na kontach? RIO kontroluje podatki!

Koszty upomnienia w decyzji ratalnej z zaległościami podatkowymi? Przedawnione nadpłaty na kontach? RIO kontroluje podatki!

W decyzji Burmistrza Miasta i Gminy O. nr FIN.3120.19.2025.D w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości z dnia 10.12.2025 r. rozłożono na 20 rat zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości w kwocie 6.138,00 zł, w której ujęto również koszty upomnienia w kwocie 16,00 zł. Działanie to naruszyło art. 67a § 1 pkt 2 w związku z art. 3 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, które uprawniają organ podatkowy do odraczania lub rozkładania na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, ale nie obejmuje to kosztów upomnienia.

Koszty upomnienia stanowią niepodatkową należność budżetową o charakterze publicznoprawnym, do której zastosowanie mają przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

RIO zaleca: obejmować decyzjami o ulgach wyłącznie zaległości podatkowe lub odsetki, z wyłączeniem kosztów upomnienia, które stanowią niepodatkową należność budżetową, stosownie do art. 67a § 1 pkt 2 w związku z art. 3 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa.

Nie przeksięgowano nadpłat podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego od osób fizycznych powstałych w latach 2019 – 2020 w wysokości 1.889,11 zł, do której, na podstawie art. 80 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, wygasło prawo do zwrotu.
Było niezgodne z:
a) art. 20 ust. 1 ustawy dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r.
poz. 120, ze zm.) w związku z art. 80 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa,
b) art. 24 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o rachunkowości.

RIO zaleca: nadpłaty podatku, w stosunku do których wygasło prawo do zwrotu, przeksięgować w tym okresie sprawozdawczym, w którym nastąpiło takie zdarzenie, stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, ze zm.) w związku z art. 80 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Opracowano na podstawie wystąpienia pokontrolnego Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu z dnia 19 sierpnia 2026 r., znak: WK.4022.11.2026.

Nasze szkolenia na jesień 2026

13-14.10.2026 ZMIANY ORDYNACJI PODATKOWEJ 2026. ZWROT OPŁATY SKARBOWEJ od 1.10.2026. MILCZĄCE UMORZENIA i ULGI od 1.01.2027. OSTATNIA EDYCJA! BRAK MIEJSC!

RIO wyjaśnia zaległości w upadłości i zaległości w odwołaniu, a sprawozdanie Rb-27S i Rb-N! Do pobrania w całości

RIO wyjaśnia zaległości w upadłości i zaległości w odwołaniu, a sprawozdanie Rb-27S i Rb-N! Do pobrania w całości

Odnosząc się do pytania pierwszego zawartego we wniosku w kolumnie „Zaległości netto” nie należy wykazywać: – zaległości podatnika w upadłości, co wynika z art. 146 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 79). Zaległości podatnika w upadłości nie mogą być egzekwowane, ponieważ postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku wchodzącego w skład masy upadłości, wszczęte przed dniem ogłoszenia upadłości, ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem ogłoszenia upadłości. Natomiast po dniu ogłoszenia upadłości niedopuszczalne jest skierowanie egzekucji do majątku wchodzącego w skład masy upadłości oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu lub zarządzenia zabezpieczenia na majątku upadłego, z wyjątkiem zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych oraz roszczeń o rentę z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz o zamianę uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę;

należności co do których minął termin zapłaty wynikających z decyzji, od których podatnik wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wynika to z art. 239a Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz., 2383) który stanowi, że decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Zatem powyżej wskazane należności należy wykazywać w kolumnie 8 „Należności pozostałe do zapłaty ogółem”. (..)

Całe wyjaśnienie do pobrania poniżej:

Nasze szkolenia na jesień 2026

13-14.10.2026 ZMIANY ORDYNACJI PODATKOWEJ 2026. ZWROT OPŁATY SKARBOWEJ od 1.10.2026. MILCZĄCE UMORZENIA i ULGI od 1.01.2027. OSTATNIA EDYCJA! BRAK MIEJSC!

Podatnik nie ujawnił zaległości w restrukturyzacji? Układ nie wiąże gminy! NSA potwierdza

Podatnik nie ujawnił zaległości w restrukturyzacji? Układ nie wiąże gminy! NSA potwierdza

Art. 166 ust. 1 ustawy P.r. układ wiąże wierzycieli, których wierzytelności według ustawy są objęte układem, chociażby nie zostały umieszczone w spisie wierzytelności. Natomiast według art. 166 ust. 2 ustawy P.r. układ nie wiąże wierzycieli, których dłużnik nie ujawnił i którzy nie byli uczestnikami postępowania. I nie jest istotny powód tego nieujawnienia. Nieujawnienie uzasadniane nieuznawaniem długu również będzie objęte hipotezą art. 166 P.r. Zaakceptować należy pogląd, który jest również prezentowanym w piśmiennictwie, że warunkiem jest uznanie, że w danym przypadku rozsądny dłużnik powinien się liczyć z potencjalnym istnieniem zobowiązania. Ocena restrukturyzowanego w zakresie nieuznania długu powinna być wyrażona z jednoczesnym ujawnieniem takiego spornego długu (zob. Witosz Aleksander Jerzy (w:) Torbus Andrzej (red.), Witosz Aleksander Jerzy (red.), Witosz Antoni (red.), Prawo restrukturyzacyjne. Komentarz LEX/el. 2016, art. 166).

Układ przyjęty w przyspieszonym postępowaniu układowym nie obejmował zobowiązania podatkowego w CIT. Układ nie wiąże wierzycieli, których dłużnik nie ujawnił i którzy nie byli uczestnikami postępowania układowego, a bezsporne jest, że wierzyciel podatkowy nie był uczestnikiem postępowania układowego.

Wyrok NSA w Warszawie z dnia 16 lipca 2026 r., sygn. akt III FSK 400/26.

Analogiczna sytuacja może mieć miejsce w podatkach lokalnych. W przypadku nie „wciągnięcia” zaległości podatkowych przez podmiot restrukturyzowany na listę wierzytelności, w tym chociażby na listę wierzytelności spornych powoduje, że wierzyciel nie jest uczestnikiem tego postępowania z winy podatnika. Ma zatem prawo dochodzenia zaległości podatkowych na zasadach ogólnych.

Nasze szkolenia na jesień 2026

13-14.10.2026 ZMIANY ORDYNACJI PODATKOWEJ 2026. ZWROT OPŁATY SKARBOWEJ od 1.10.2026. MILCZĄCE UMORZENIA i ULGI od 1.01.2027. OSTATNIA EDYCJA! OSTATNIE WOLNE MIEJSCA!