Żaden natomiast przepis ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz 111) nie wymaga dla udzielenia pełnomocnictwa formy odrębnego dokumentu. Wymagań takich nie stawiają przepisy Działu VI rozdziału II ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm. dalej K.c.).
Nie ma więc przeszkód formalnych, aby udzielić pełnomocnictwa szczególnego w treści pisma procesowego, jeżeli zawiera ono wszystkie wymagane elementy pełnomocnictwa.
Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 8 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 857/24.
Organ podatkowy nie wykreśla hipoteki przymusowej! Może wydać zaświadczenie albo odmówić jego wydania!
organ nie ma obowiązku występować z wnioskiem o wykreślenie hipoteki przymusowej. Nie można więc złożyć ponaglenia, zarzucając mu w tej kwestii bezczynność (postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 2320/12). Organ jest natomiast zobligowany do dokonania wszelkich czynności umożliwiających wykreślenie hipoteki z księgi wieczystej, w tym na wniosek spółki winien wystawić dokument potwierdzający wygaśnięcie wierzytelności podatkowej (zaświadczenie). Jeżeli organ podatkowy odmawia wystawienia takiego dokumentu, a podstawa do takiej odmowy zostanie odpowiednio zweryfikowana (także w postępowaniu sądowoadministracyjnym), właściciel nieruchomości może domagać się wykreślenia hipoteki w drodze powództwa. Chodzi o powództwo mające na celu usunięcie rozbieżności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym.
Wnosi się je na podstawie art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, zaś sąd cywilny jest zobowiązany do zgromadzenia materiału dowodowego oraz własnej oceny sprawy, z uwzględnieniem brzmienia przepisów ustawy podatkowej i przy współdziałaniu z organami podatkowymi. Wpisu potrzebnego do usunięcia niezgodności między treścią księgi wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym dokonuje się, gdy niezgodność będzie wykazana orzeczeniem sądu (o którym mowa powyżej) lub innymi odpowiednimi dokumentami, co wynika z art. 31 ust. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Zobowiązaniem organu podatkowego jest należyte współdziałanie z podatnikiem w tym względzie, ale od podatnika z kolei oczekiwać należy właściwego zainicjowania postępowania, które pozwoli na wywiązanie się z obowiązku poświadczenia okoliczności związanej z wygaśnięciem zobowiązań podatkowych.
Nie sposób bowiem podzielić stanowiska organu, że fakt, iż z chwilą upływu terminu przedawnienia zobowiązanie wygasa z mocy prawa powoduje, iż organ nie będzie zobowiązany do poświadczenia tego faktu, szczególnie że na bieg terminu przedawnienia mogą mieć wpływ określone w ustawie Ordynacja podatkowa okoliczności.
Opracowano na podstawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 598/23.
Decyzja do zmarłego podatnika ma charakter postępowania nieistniejącego i rażąco naruszającego prawo! WSA uchyla decyzje i wytyka błędy!
Skoro organy obu instancji przeprowadziły postępowanie podatkowe z udziałem osoby zmarłej, a wydane decyzje skierowały do osoby, która nie może być stroną, dopuściły się rażącego naruszenia prawa, decyzje dotknięte są wadą nieważności wskazaną w art. 247 § 1 pkt 5 o.p. Podatnik będący osobą fizyczną z chwilą śmierci traci zdolność prawną, tj. zdolność bycia podmiotem praw i obowiązków wynikających z ustaw podatkowych. Status strony przysługujący osobie fizycznej wygasa z jej śmiercią co oznacza, że w stosunku do takiej osoby nie można wszcząć postępowania podatkowego, ani wydać decyzji. Postępowanie prowadzone z udziałem osoby nieżyjącej i skierowanie do niej decyzji ma charakter postępowania nieistniejącego i rażąco naruszającego prawo. Prowadzenie postępowania w stosunku do osoby zmarłej i wydanie decyzji której jest adresatem stanowi uchybienie, w wyniku którego, jak trafnie podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych.
Jakkolwiek organy podatkowe, ustalając podatek leśny (od nieruchomości, rolny), stosownie do art. 21 p.g.i.k., są związane danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków, to jednocześnie, w świetle regulacji Ordynacji podatkowej, nie są zwolnione z obowiązku ustalenia prawidłowego kręgu podmiotów, na których ciąży obowiązek podatkowy w tym podatku oraz ustalenia stron postępowania podatkowego. Fakt, że organy nie miały wiedzy o śmierci Z. W. w tym kontekście nie ma żadnego znaczenia, bowiem skierowanie rozstrzygnięć do osoby nieżyjącej wywołuje konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: „p.p.s.a.”).
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ pierwszej instancji (a przy ewentualnej kontroli instancyjnej także organ odwoławczy) winien uwzględnić podniesione wyżej okoliczności i w pełni stosując się do przepisów (zasad) warunkujących prawidłowość postępowania podatkowego, wydać rozstrzygnięcie odpowiadające prawu. Postępowanie podatkowe, z uwagi na śmierć współwłaściciela nieruchomości, powinno toczyć się z udziałem jego spadkobierców.
Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Bk 306/23.
Dramat! W kontrolowanym okresie wystawiono tylko .. 1 tytuł wykonawczy! Nie wystawiano upomnień, nie wystawiano tytułów wykonawczych! RIO kontroluje podatki, a gmina marzy o istnieniu odrębnego stanowiska..
Sprawa jest prosta. Silna windykacja podatków i opłat lokalnych czy istnienie odrębnego stanowiska do tych spraw przekłada się na zwiększenie wykonania dochodów podatkowych. Te stanowiska same na siebie zarabiają. O czy tutaj marzyć?
Najnowsze wystąpienie pokontrolne Regionalnej Izby Obrachunkowej i kolejna porcja stwierdzonych nieprawidłowości.
Kontrola powszechności i prawidłowości działań upominawczych i egzekucyjnych przeprowadzona w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132) oraz rozporządzenia z dnia 23 lutego 2024 r. w sprawie postępowania wierzycieli należności pieniężnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 316) na grupie podatników wskazanej w załączniku nr 3/10 do protokołu kontroli wykazała, że: a) w zakresie powszechności działań upominawczych stwierdzono, że w badanej grupie na większość zaległych podatków (rat) nie wystawiano upomnień, co stanowi naruszenie § 3 pkt 1 lit. a) rozporządzenia. Dane dotyczące numerów kont podatników oraz wartość należności, które nie zostały objęte działaniami upominawczymi wskazano w tabeli na str. 117-119 protokołu kontroli, b) w przypadku podatników wymienionych w tabeli na str. 119-120, upomnienia wystawiono po upływie co najmniej 60 dni od terminu płatności raty podatku. Mając na uwadze wysokość zaległości jaką posiadali wskazani podatnicy, zgodnie z § 3 pkt 1 lit a rozporządzenia w ich przypadku działania powinny być podjęte niezwłocznie. Jest to zatem sytuacja naruszająca przedmiotowy zapis. Należy uznać, że okres dwóch i więcej miesięcy, w jakim podjęto działania nie spełnia warunków działania niezwłocznego, c) w kontrolowanym okresie nie wystawiano tytułów wykonawczych. Taka sytuacja wskazuje na naruszenie art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia, które obligują wierzyciela do niezwłocznego działania.
Z otrzymanych w trakcie kontroli wyjaśnień wynika, że co roku wysyłane są upomnienia oraz prowadzone są działania informacyjne, ale na tytuły wykonawcze z uwagi na długotrwałe nieobecności pracowników było zbyt mało czasu. Windykacja należności jest obszernym tematem i w zasadzie szczytem marzeń byłoby istnienie odrębnego stanowiska. Wobec częstych zmian personalnych trudno jest pogodzić jednocześnie obowiązki zapewnienia płynności pracy na stanowisku, dotrzymanie terminów, wdrożenia nowych pracowników. Należy mieć nadzieję, że trudności okażą się przemijające i z obowiązku prowadzenia windykacji będziemy wywiązywać się należycie. W chwili obecnej trwają przygotowania do wszczęcia postepowań windykacyjnych dla dłużników posiadających największe zaległości wobec Gminy.
Z otrzymanych wyjaśnień wynika, że przyczyną braku podjęcia działania w tym zakresie były problemy kadrowe związane z długotrwałą nieobecnością pracowników i zmianami personalnymi. Należy wskazać, że podczas poprzedniej kontroli również stwierdzono w tej materii nieprawidłowości.W całym kontrolowanym wówczas okresie wystawiono jeden tytuł wykonawczy. Brak działań windykacyjnych może skutkować i skutkuje, jak pokazują ustalenia kontroli, utratą możliwości uzyskania należnych wpływów podatkowych w związku z upływem okresu przedawnienia wynikającym z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej. W wytypowanej do kontroli grupie podatników analizowanych pod kątem przedawnienia zaległości podatkowych żadnemu z nich nie wystawiono tytułów wykonawczych.
Nowy wzór tytułu wykonawczego TW-1 wersja 7 to także nowości w zakresie jego wypełniania i podawania danych i informacji, które wskazuje wierzyciel. To także doskonała okazja do zweryfikowania poprawności dotychczas stosowanych zasad wystawiania tytułów wykonawczych, jak również pojawiających się problemów w praktyce. Już 10 kwietnia 2025 roku zapraszam na jedyną kwietniową edycję szkolenia onlineNOWY TYTUŁ WYKONAWCZ 2025 w egzekucji podatków lokalnych i opłaty śmieciowej. Dodatkowy termin! Liczba miejsc ograniczona!
Opracowano na podstawie wystąpienia pokontrolnego RIO Białystok z 3 marca 2025 r., znak: RIO.I.6001-18/24.
Uwaga! Dzisiaj ostatni dzień dla starych wersji TW-1 oraz TW-3 (KTW)! Od jutra nowe wersje
Koniec okresu przejściowego w zakresie stosowania dotychczasowej wersji tytułu wykonawczego w egzekucji podatków lokalnych i opłaty śmieciowej. Wersja 5 tytułu wykonawczego odchodzi do lamusa. Analogicznie do lamusa odchodzi wersja 2 kolejnego tytułu wykonawczego. Ministerstwo Finansów opublikowało właśnie nowy wzór KTW. Dzisiaj ostatni dzień ich stosowania w praktyce. W przypadku wystawienia tych wersji wyślij sprawy do organu egzekucyjnego jeszcze dzisiaj!
Dotychczasowe wersje wzorów tytułów wykonawczych wierzyciele mogli stosować przez 12 miesięcy od dnia wejścia wżycie nowego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 marca 2024 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej. Rozporządzenie Ministra Finansów weszło w życie 25 marca 2024 roku, a zatem 25 marca 2025 roku jest ostatnim dniem, gdzie wierzyciel ma możliwość wystawienia tytułu wykonawczego na dotychczasowym wzorze.
Od 26 marca 2025 roku jedynym wzorem administracyjnego tytułu wykonawczego obowiązującym i możliwym do stosowania będzie TW-1 wersja 7 oraz TW-3 wersja 3.W piątek 21 marca 2025 Ministerstwo Finansów opublikowało najnowszą wersję kolejnego tytułu wykonawczego TW-3 wersja 3 w Centralnym Repozytorium Wzorów Dokumentów Elektronicznych. Opublikowano także ZZ-1(2) – zarządzenie zabezpieczenia stosowane w zabezpieczeniu należności pienieżnych
Nowy wzór tytułu wykonawczego TW-1 wersja 7 to także nowości w zakresie jego wypełniania i podawania danych i informacji, które wskazuje wierzyciel. To także doskonała okazja do zweryfikowania poprawności dotychczas stosowanych zasad wystawiania tytułów wykonawczych, jak również pojawiających się problemów w praktyce. Już 10 kwietnia 2025 roku zapraszam na jedyną kwietniową edycję szkolenia onlineNOWY TYTUŁ WYKONAWCZ 2025 w egzekucji podatków lokalnych i opłaty śmieciowej. Dodatkowy termin! Liczba miejsc ograniczona!
