NSA zdecydował! 241.968 zł to nie 1.000 zł, a inny podmiot nie może zapłacić kwoty większej! Żadne oświadczenia podatnika i innego podmiotu nie pomogą!
Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej zaprezentowanym w skardze kasacyjnej, że możliwe jest skuteczne zapłacenie podatku w wysokości przekraczającej kwotę 1.000 zł przez „inną osobę” z jednoczesnym wskazaniem, że pieniądze pochodziły od podatnika. Taka sytuacja powoduje próbę obejścia rozróżnienia zastosowanego przez prawodawcę.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Dyrektora IAS w Krakowie przedstawione w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że wskazana przez skarżącą wykładnia prawa prowadzi do zrównania uprawnienia członka rodziny i osoby obcej wbrew wyraźnemu rozróżnieniu tych uprawnień dokonanego przez prawodawcę.
Prawodawca celowo rozróżnił majątkowe stosunki pomiędzy członkami rodziny a osobami obcymi. Stosunki majątkowe pomiędzy członkami rodziny najbliższej wymienionej w art. 62b § 1 pkt 1 o.p. często są bardzo skomplikowane, co uzasadnia ustawowe usankcjonowanie zapłaty podatków wśród tych osób.
Natomiast stosunki majątkowe pomiędzy osobami obcymi charakteryzują się większą odrębnością i przepływy pieniężne są bardziej sformalizowane, stąd też dopuszczalne jest zapłacenie niewysokiej stosunkowo kwoty. Ograniczenie takie pozwala w tym przypadku na uniknięcie wielu możliwych sporów co do możliwości wycofania się „innego podmiotu” z zapłaty podatku za podatnika, a także ustalania czyje środki posłużyły do zapłaty. Prawodawca wprowadzając w Ordynacji podatkowej regulację o charakterze podmiotowym czyni wszystkie te dywagacje niedopuszczalnymi. Obca osoba może dokonać zapłaty podatku, ale tylko do kwoty 1.000 zł.
Nie jest działaniem prowadzącym do zapłaty podatku, a tym samym skutkującym wygaszeniem zobowiązania podatkowego, dokonanie wpłaty przez „inny podmiot” w zakresie przekraczającym kwotę 1.000 zł z argumentacją, że środki te pochodzą z majątku podatnika. Dopuszczenie takiej możliwości prowadziłoby do obejścia omawianej regulacji i czyniłoby ją zbędną. Zgodnie z taką wykładnią, „inny podmiot” każdorazowo mógłby dokonywać zapłaty podatku za podatnika w kwocie przekraczającej 1.000 zł, jednocześnie wskazując, że środki pieniężne pochodzą z majątku podatnika.
Warto podkreślić, że w omawianej sprawie organ podatkowy przesłał podatnikowi upomnienie na kwotę zaległości podatkowej i skierował do egzekucji administracyjnej. Takie działania Dyrektor IAS w Krakowie, WSA w Krakowie i NSA uznały za zgodne z prawem.
Wyrok NSA z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. akt III FSK 1312/23, opubl. CBOSA.
Dzisiaj 17.02.2025 wpłata II raty średniej? Czy wpłata powinna ostatecznie nastąpić 15.02.2025? Na jaki dzień podatnik wylicza ratę średnią? Czy złożenie deklaracji DN-1 2025 przed 31.03.2025 powoduje bezprzedmiotowość zawiadomienia?
Właśnie mija czy może już minął termin wpłaty II raty potocznie już zwanej ratą średnią w deklarowanym podatku od nieruchomości przez podatników, którzy w terminie do 31.01.2025 złożyli w organie podatkowym oświadczenie o prolongacie terminu złożenia deklaracji DN-1 2025 do 31 marca 2025.
Zmiany w zakresie rozliczenia deklarowanego podatku od nieruchomości za 2025 rok wprowadziła ustawa z dnia 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2024 r., poz. 1757). Chodzi tutaj o art. 6 ww. ustawy, który jako przepis epizodyczny wprowadził szczególne zasady rozliczenia podatku dla podatników, którzy skorzystali z prolongaty terminu złożenia deklaracji DN-1 do dnia 31 marca 2025 r.
Zgodnie z art. 6 ustawy zmieniającej w celu skorzystania z uprawnienia, podatnicy są obowiązani bez wezwania organu podatkowego, wpłacić na rachunek właściwej gminy miesięczne raty podatku od nieruchomości:
a) za styczeń – w terminie do dnia 31 stycznia 2025 r.,
b) za luty – w terminie do dnia 15 lutego 2025 r.
c) za marzec – w terminie do dnia 15 marca 2025 r.
Problem polega na tym, że 15 lutego 2025 r. przypadł na sobotę. Czy zatem wpłata powinna nastąpić wyłącznie do 15 lutego 2025 r., a w większości przypadków do 14 lutego 2025 r., kiedy trwają sesje rozliczeniowe banków i podatnicy, mając ostatni dzień roboczy, mogli złożyć dyspozycje przelewów do realizacji? Czy jednak ostateczny termin wpłaty uległ przesunięciu na dzień 17 lutego 2025 roku?
Zgodnie z art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.
Czy ustawę zmieniającą z dnia 19 listopada 2024 r. można uznać za ustawę podatkową? Na to pytanie należy udzielić twierdzącej odpowiedzi, mając na uwadze definicję ustawy podatkowej z samej Ordynacji podatkowej. Stosowanie do art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, ilekroć w ustawie jest mowa o ustawach podatkowych – rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Mimo, iż art. 6 ustawy zmieniającej nie nowelizuje żadnego z przepisów samej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest jednak przepisem z ustawy zmieniającej ustawę podatkową jako przepis epizodyczny. Ponadto jest przepisem regulującym prawa podatników.
Dzień 17.02.2025 należy zatem uznać za ostateczny dzień wpłaty II raty średniej deklarowanego podatku od nieruchomości za 2025 rok. Wpłata przez podatnika dnia 17.02.2025 gwarantuje mu zachowanie nabytych uprawnień z ustawy zmieniającej.
Drugim z problemów jest pytanie na jaki dzień podatnik powinien wyliczyć ratę średnią do wpłaty mając na uwadze, że kwota należnego podatku od nieruchomości za 2024 rok, która stanowi podstawę wyliczenia raty średniej może ulec zmianie w wyniku korekty czy korekt deklaracji złożonych w 2025 r. Z samej ustawy zmieniającej nie wynika obowiązek wprost uwzględniania korekt deklaracji, jednak ustawodawca posłużył się pojęciem „należnego podatku za 2024 r.” nie określając jednak dnia, na który należy ustalić jego wysokość. Moim zdaniem jest to celowy zabieg ustawodawcy. Należny podatek wynika ze złożonej przez podatnika deklaracji, a w przypadku jej korekty czy to na podstawie samej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych czy na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej będzie wynikał ze skorygowanej deklaracji podatkowej. Złożona korekta przez podatnika zastępuje dotychczas złożoną deklarację podatkową, a podatnik wykazuje w korekcie zaktualizowaną wysokość podatku należnego za cały rok, co wynika z samej konstrukcji deklaracji podatkowej DN-1. Warto przypomnieć, że wzór tej deklaracji wynika z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 maja 2019 r. w sprawie wzorów informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz deklaracji na podatek od nieruchomości (Dz.U. z 2019 r., poz. 1104).
Moim zdaniem ustawodawca miał na myśli kwotę należnego podatku ujawnionego w organie podatkowym, co oznacza, że korekta „fizycznie” (nie wykluczam formy niematerialnej tj. elektronicznej) powinna znajdować się w gminie a nie u podatnika, który ją sporządził i dopiero ma zamiar ją złożyć czy też sporządzoną nadał w placówce Poczty Polskiej S.A., a na dzień wpłaty nie dotarła do organu podatkowego.
Stosowanie do art. 21 § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3. W rozważaniach pomijam sytuację, że należny podatek od nieruchomości za 2024 rok może także wynikać z decyzji określającej prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego, wydanej na podstawie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej.
Trudno mi się zgodzić z poglądem R. Dowgiera zaprezentowanym w artykule „Deklaracje i informacje na podatek od nieruchomości w 2025 r.”, PPLiFS, 1/2025, str. 28, że „(..) ustalenia te są dokonywane na dzień złożenia zawiadomienia o prawie do skorzystania z odroczonego terminu”.
Ustawodawca nie wskazał w ustawie zmieniającej terminu 31.01.2025 jako terminu ustalenia podatku należnego za 2024 rok służącego do wyliczenia rat średnich za 01 -03 2025. Skoro zatem ustawodawca nie objął zakresem interpretowanego przepisu art. 6 w sposób wyraźny i jednoznaczny unormowań z zakresu prawa podatkowego, to należy uznać, że nie wolno tego „dopowiadać” czy też „doprecyzowywać” interpretatorowi (zob. uchwała NSA w Warszawie z dnia 27 marca 2023 r., sygn. akt I FPS 2/22, opubl. CBOSA).
Kolejny problem to odpowiedź na pytanie czy złożenie deklaracji na podatek od nieruchomości dla przykładu w terminie 17.02.2025 r. i wpłacenie w tym dniu raty średniej, zakładając, że jest ona niższa niż rata właściwa skutkuje utratą uprawnień (korzyści) z art. 6 ustawy zmieniającej. Należy uznać, że nie. Wpłata podatku w terminie jego płatności i złożenie w tym samym dniu deklaracji DN-1 nie skutkuje utratą uprawnień. Nawet jeżeli istnieją w tym zakresie to należy dokonać interpretacji na korzyść podatnika, mając tutaj na uwadze m.in. art. 2a Ordynacji podatkowej.
Odmiennie sytuacja wygląda już z kolejną 03.2025, przy zachowaniu ww. faktów tj. złożeniu deklaracji 17.02.2025. O ile dla 17.02.2025 należy przyjąć korzystną wysokość raty średniej (niższa) w stosunku do raty właściwej o tyle do raty marcowej taka zasada jest trudna do obronienia.
Po pierwsze zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej w 2025 r. podatnicy, o których mowa w art. 6 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 2, mogą składać deklaracje na podatek od nieruchomości na rok 2025 w terminie do dnia 31 marca 2025 r., jeżeli spełnią warunki określone w ust. 2. Jest to główne uprawnienie podatnika i cel przepisu art. 6, jak również cel ustawodawcy tj. dać podatnikom więcej czasu na sporządzenie deklaracji podatkowej w związku z koniecznością inwentaryzacji budynków, budowli i obiektów budowlanych. Natomiast warunki dla skorzystania z uprawnienia zawarte są w ust. 2 art. 6. Jeszcze raz podkreślenia wymaga, że są to warunki, a nie uprawienia dla podatnika.
Po drugie złożenie przez podatnika deklaracji DN-1 na 2025 rok powoduje, że kwota podatku wynika ze złożonej już deklaracji podatkowej, a zgodnie z art. 21 § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3. Podatnik zatem zobowiązany będzie do uiszczenia raty marcowej w kwocie wynikającej ze złożonej już deklaracji, a nie w kwocie raty średniej, przy założeniu, że jest ona niższa. W momencie złożenia deklaracji DN-1 na 2025 rok uprawnienie do złożenia deklaracji do 31 marca 2025 staje się bezprzedmiotowe, a w konsekwencji podatnik nie jest do spełniania warunku wpłaty raty średniej do 15.03.2025. Natomiast zachowuje on uprawnienie, tak samo jak organ podatkowy z ust. 3 art. 6 ustawy zmieniającej tj. dopłaty bez odsetek za zwłokę dla podatnika, a w przypadku nadwyżki brak wypłaty oprocentowania przez organ podatkowy. Jest to rozwiązanie logiczne, a w prawie logiczne rozwiązania są przyjmowane do stosowania.
Nie zgadzam się zatem z poglądem R. Dowgiera zaprezentowanym w artykule „Deklaracje i informacje na podatek od nieruchomości w 2025 r.”, PPLiFS, 1/2025, str. 29, że „Bez względu na to, kiedy ostatecznie złożono deklarację, jeżeli ma to miejsce po 31 stycznia 2025 r., a przed 31 marca 20205 r., to podatnika obowiązuje sposób obliczenia rat z art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej. Organ nie może więc w terminie do 15 lutego czy 15 marca żądać od niego np. raty wyższej, która wynika ze złożonej już deklaracji, gdy ustawa wprost wskazuje, że rata ta ma być wyliczona z uwzględnieniem podatku za rok zeszły”. Podkreślę raz jeszcze, że ustawa wskazuje raty średnie jako warunek, a nie jako uprawnienie, a celem ustawodawcy było danie podatnikom więcej czasu na sporządzenie prawidłowej deklaracji, a nie odraczanie terminu zapłaty podatku (dopłat). Można tutaj także postawić pytanie co w przypadku kiedy rata podatku z deklaracji DN-1 za 2025 będzie niższa niż rata średnia? Podatnik zapewne taką ratę uiści. Czy oznaczać to będzie dla niego utratę uprawnienia i konieczność dopłat wraz z odsetkami za zwłokę?
Dla rachunkowości nie będzie także stanowiło problemu rozliczenie współwłaścicieli, gdy jeden z nich skorzysta z uprawnienia odroczonej deklaracji, a drugi nie. Uprawnienie to, w przypadku osób prawnych, jednostek organizacyjnych nie przenosi się automatycznie na drugiego, mając na uwadze art. 366 i 368 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 91 Ordynacji podatkowej. Rachunkowość jest na tyle elastycznym systemem, że z całą pewnością poradzi sobie z taką sytuacją, a kierownik jednostki, stosowanie do art. 10 ustawy o rachunkowości zobowiązany będzie wskazać sposób ewidencji, z uwzględnieniem zasad rachunkowości.
Na zakończenie pragnę przypomnieć, że zarządzenie kierownika jednostki w sprawie szczególnych zasad rachunkowości i rozliczania deklarowanego podatku od nieruchomości za 2025 rok jest elementem zasad (polityki) rachunkowości, a jego podjęcie stosowanie do art. 10 ustawy o rachunkowości jest obligatoryjne. Wzór takiego zarządzenia, które w większości rozwiązuje problemy z nowelizacją udostępnione, było uczestnikom moich szkoleń „Zmiany w księgowości, rozliczaniu i egzekucji podatku od nieruchomości za 2025 rok”.
autor i prawa autorskie do niniejszego artykułu: Marcin Adamek. Artykuł ma charakter poglądowy. Zakaz kopiowania i rozpowszechniania bez mojej zgody.
Dramat podczas kontroli RIO podatków i opłat lokalnych! Błędy w wymiarze, błędy w księgowości, błędy w egzekucji i błędy w sprawozdawczości! Mamy dla Was całe wystąpienie pokontrolne do obowiązkowej lektury i analizy
Stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości i uchybienia były w głównej mierze wynikiem nieprzestrzegania przepisów prawnych dotyczących gospodarki finansowej i rachunkowości gminy w zakresie obowiązków spoczywających na Panu Wójcie jako organie podatkowym w myśl art. 13 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a także nieprawidłowego funkcjonowania kontroli zarządczej.
Obowiązki w zakresie prowadzenia rachunkowości spoczywały, stosownie do postanowień zakresu czynności, na Skarbniku Gminy. Prawa i obowiązki głównego księgowego (skarbnika) określają przepisy art. 54 ustawy o finansach publicznych.
Mając na uwadze ustalenia kontroli, na podstawie art. 9 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, zalecam:
Wyjaśnienie i wyeliminowanie wskazanych w protokole i w części opisowej wystąpienia rozbieżności w zakresie prawidłowości danych wykazanych w informacjach i deklaracjach podatkowych oraz ich zgodności z obowiązującymi przepisami. W odpowiedzi na zalecenia przedstawienie wyników poszczególnych ustaleń oraz ich efektów finansowych.
Realizowanie obowiązków w zakresie czynności sprawdzających i działań wyjaśniających w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej wskazane w części opisowej wystąpienia.
Sporządzanie deklaracji gminnej na podatek od nieruchomości z zastosowaniem prawidłowych podstaw prawnych zwolnienia z opodatkowania. Niesłusznie wykazano budynek Urzędu Gminy i działkę pod budynkiem Urzędu jako zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Należy zauważyć, że wskazany przez gminę artykuł stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają nieruchomości lub ich części zajęte na potrzeby organów jednostek samorządu terytorialnego, w tym urzędów gmin, starostw powiatowych, urzędów związków metropolitalnych i urzędów marszałkowskich.
Udzielanie ulg w podatku rolnym w prawidłowej wysokości oraz na podstawie prawidłowej dokumentacji.
Prawidłowe stosowanie przepisów o opłacie skarbowej w przypadku wydawania zaświadczeń zwolnionych od poboru opłaty.
Zapewnienie wykonywania czynności kancelaryjnych z należytą starannością, poprzez umieszczanie i wypełnianie pieczęci wpływu na uprzednio zarejestrowanych dokumentach, m.in. informacjach dotyczących opłaty za wydobytą kopalinę.
Zmodyfikowanie zapisów instrukcji dotyczącej ewidencji podatków i opłat lokalnych oraz instrukcji ewidencji poboru i windykacji opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi poprzez odniesienie się w jej treści do obowiązujących przepisów prawa.
Stosowanie instytucji zaliczania wpłaty w przypadkach, gdy dokonana przez podatnika wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.
Zobowiązanie odpowiedzialnego pracownika do stosowania zasad dotyczących kolejności zarachowywania wpłaty.
Zobowiązanie Skarbnika Gminy do wyksięgowania należności podatkowych, które uległy przedawnieniu.
Stosowanie wzoru upoważnień do przeprowadzania kontroli podatkowych zawierającego wszystkie wymagane dane.
Prowadzenie systematycznych i kompleksowych działań upominawczych windykacyjnych w zakresie podatków i opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa i procedur wewnętrznych.
Prowadzenie postępowań w zakresie stosowania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych zgodnie z opisem zawartym w protokole kontroli, z uwzględnieniem przepisów Działu IV Ordynacji podatkowej.
Ujmowanie odsetek od zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami w par. 0910.
Skorygowanie danych wykazanych w sprawozdaniach Rb-27S i Rb-PDP sporządzonych za 2023 r. w zakresie skutków umorzeń. Dokonane ustalenia wskazują, że w części dotyczącej wykazanych skutków umorzeń zaległości podatkowych dane te są niezgodne z wydanymi decyzjami przez organ podatkowy, co stanowi naruszenie § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie sprawozdawczości budżetowej, zgodnie z którym kierownicy jednostek, są obowiązani sporządzać sprawozdania rzetelnie i prawidłowo pod względem merytorycznym i formalno-rachunkowym a kwoty wykazane w sprawozdaniach powinny być zgodne z danymi wynikającymi z ewidencji księgowej
Pilne! Jest decyzja RPP! Jakie odsetki podatkowe od dzisiaj?
Wczoraj odbyło się decyzyjne posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej i została podjęta decyzja o stopach procentowych NBP. Przypominamy, że w przypadku zmiany stóp procentowych decyzja Rady Polityki Pieniężnej obowiązuje od następnego dnia. Zgodnie z art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2%, z tym że stawka ta nie może być niższa niż 8%.
Rada Polityki Pieniężnej podjęła decyzję o pozostawieniu stóp procentowych na dotychczasowym poziomie. Najważniejsza dla celów podatkowych – stopa lombardowa wynosi od 5.10.2023 – 6,25 % w skali roku.
Chaos w podatku od nieruchomości 2025? Pierwsze zawiadomienia o prolongowaniu terminu złożenia deklaracji już w gminach i co dalej?
Tylko do piątku 31 stycznia 2025 podatnicy mogą złożyć do samorządowego organu podatkowego zawiadomienie o prolongowaniu terminu złożenia deklaracji rocznej DN – 1 na rok 2025 składanej w ustawowym terminie do 31 stycznia 2025 do 31 marca 2025 roku. W ten sposób podatnicy zyskają dodatkowy czas na inwentaryzacje w związku ze zmianami w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych od 1 stycznia 2025 roku. Po złożeniu zawiadomienia i spełnieniu, a raczej spełnianiu warunków terminowej wpłaty podatku prolongata następuje z mocy prawa.
Dodatkowym uprawnieniem podatnika jest wpłata rat średnich podatku za 01.2025 – 03.2025 i tutaj trzeba naprawę uważać, bo nieterminowa wpłata chociażby jednej z rat średnich powoduje utratę uprawienia z art. 6 ustawy zmieniającej ustawę o podatkach i opłatach lokalnych, co powoduje przywrócenie ustawowego terminu złożenia deklaracji i zapłatę czy też dopłatę rat podatku z deklaracji wraz z odsetkami za zwłokę. W tym przypadku podatnik naraża się także na konsekwencje z Kodeksu karnego skarbowego. A co w przypadku kiedy rata średnia księgowości podatkowej urzędu jest inna niż rata średnia podatnika? Czy podatnik może się w jakiś sposób odwołać od utraty prawa do prolongaty deklaracji?
Dla organów podatkowych idealną sytuacją jest brak zawiadomień, a w przypadku ich wpływu rzetelne rozliczenie się podatnika. Każda uchyłka powoduje konieczność wdrożenia całej procedury rozliczeniowej konta podatkowego.
Sytuacji związanych z podatkiem od nieruchomości 2025 i jego rozliczenia jest tak wiele, że trudno je wszystkie wyliczyć. Dla przykładu podatnik, który skorzysta z prolongaty deklaracji do 31.03.2025, a następnie postanowi ją złożyć wcześniej musi pamiętać, że przestanie obowiązywać rata średnia, a do zapłaty będzie rata z deklaracji podatkowej. Księgowość podatkowa w miastach i gminach musi do spraw zawiadomień podchodzić indywidualnie i każdy przypadek każdorazowo badać i oceniać jego skutki.
Kolejna sytuacja, która rodzi problemy, a wątpliwości były zgłaszane do Ministerstwa Finansów podczas prac nad nowelizacją to kwestia możliwości skorzystania z prolongaty deklaracji przez podatnika, który po raz pierwszy zgłasza się do opodatkowania w 2025 roku. Z przepisu nie wynika wprost brak możliwości skorzystania z uprawnienia prolongaty deklaracji do 31.03.2025, jedynie w uzasadnieniu do projektu ustawy Ministerstwo Finansów wskazało, że taki podatnik z uprawnienia skorzystać nie może. Na moim najbliższym szkoleniu pokaże Wam jednak to co jest niewidoczne w ustawie, a tak naprawdę zaszyte jest w szczegółach i umiejętności tzw. rozkodowywania przepisów prawa.
Przypadków i sytuacji związanych z księgowością, rozliczeniem i egzekucją deklarowanego podatku od nieruchomości za 2025 rok na najbliższym szkoleniu 29.01.2025Zmiany w Księgowości, Rozliczaniu i Egzekucji Podatku od Nieruchomości za 2025BRAK MIEJSC! oraz na dodatkowym terminie 4.02.2025 przedstawię Wam w nadmiarze. Szkolenie trwa nie 2 godziny lekcyjne, a 5 godzin lekcyjnych, a tradycyjnie jest przedłużane o kolejne 2 godziny lekcyjne, bo odpowiadam na wszystkie pytania związane z prezentowanymi zagadnieniami 🙂 Serdecznie zapraszam.
Mając na uwadze kompleksowość przedstawianej tematyki uczestnicy szkolenia otrzymają zarządzenie kierownika jednostki w sprawie ewidencji księgowej i rozliczania podatku od nieruchomości za 2025 rok, którego podstawą prawną do wydania jest m.in. art. 10 ustawy o rachunkowości. Zarządzenie jest obligatoryjne, mając na uwadze, że od 1 stycznia 2025 roku obowiązują incydentalne zasady związane z deklarowanym podatkiem od nieruchomości, a kwestie te nie są w żaden sposób uregulowane przez aktualne przepisy w sprawie zasad (polityki) rachunkowości w urzędzie, jak i akty powszechne tj. m.in. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 października 2010 r. w sprawie zasad rachunkowości oraz planów kont dla organów podatkowych jednostek samorządu terytorialnego.
A już 5.02.2025 powracamy z 4 edycją szkolenia e-Doręczenia Upomnień i Pism w Egzekucji Administracyjnej po zmianach od 1.01.2025. Uczestnicy 4 edycji otrzymają dostęp do dodatkowego nagrania 3,5 h pytań i odpowiedzi z edycji 2 i 3. W ramach promocji noworocznej pozostawiam dla Was cenę szkolenia 299 zł. UWAGA! Szkolenie ma charakter praktyczny. Na szkoleniu pracujemy także na moich skrzynkach e-Doręczeń, które na żywo zostają Wam udostępnione i w ten sposób omawiane są zagadnienia związane z praktyczną wysyłką korespondencji elektronicznej. Każdy z uczestników może także wysłać korespondencje próbne na moje skrzynki.
