Dzisiaj ustawowy termin płatności dla inkasentów! Termin płatności dla inkasenta nie jest tożsamy z wpłatą inkasenta i rozliczeniem inkasenta! Czy inkasent mógł się rozliczyć 17.03.2025?
Terminem płatności dla inkasentów jest dzień następujący po ostatnim dniu, w którym, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, wpłata podatku powinna nastąpić, chyba że organ stanowiący właściwej jednostki samorządu terytorialnego wyznaczył termin późniejszy. Podstawa prawna to art. 47 § 4a Ordynacji podatkowej,
do 17 marca 2025 – poniedziałek możliwość inkasa 17 marca 2025 – poniedziałek termin płatności dla podatnika – ostatni dzień inkasa podatków 18 marca 2025 – wtorek termin płatności dla inkasenta lub uchwała wydłużająca
Rozliczenie inkasenta dokonywane jest niezwłocznie po określonym dla inkasenta terminie płatności podatku oraz przy zdawaniu przez niego wykorzystanych kwitariuszy przychodowych – § 29 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 października 2010 r. w sprawie zasad rachunkowości oraz planów kont dla organów podatkowych jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2010 r., Nr 208, poz. 1375).
Termin rozliczenia inkasenta wynika z rozporządzenia MF w sprawie księgowości podatkowej. Brak jest podstaw prawnych do regulowania terminu rozliczenia w uchwałach rady miejskiej.
Co w przypadkach kiedy inkasent chciał dokonać rozliczenia w dniu inkasa podatków tj. 17.03.2025? Tego dnia inkasent może odprowadzić gotówkę na rachunek bankowy gminy, w całości lub w części. Nic nie stoi temu na przeszkodzie. Natomiast z istoty inkasa wynika, że inkasent, obowiązany jest do pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Nie należy mylić pojęć terminu płatności dla inkasenta, wpłaty inkasenta (odprowadzenia zebranej gotówki na rachunek gminy lub wpłaty w kasie gminy) i terminu rozliczenia inkasenta. Mając na uwadze termin rozliczenia inkasenta z rozporządzenia Ministra Finansów tj. niezwłocznie po określonym dla inkasenta terminie płatności podatku. Z rozporządzenia wynika zatem, że rozliczenie ma nastąpić po terminie płatności dla inkasenta, a nie w terminie płatności podatku.
To, że 15.03.2025 wypadł w sobotę i inkasent przez weekend dokonał inkasa nie uzasadnia podstawy do jego rozliczenia z czynności inkasa w terminie płatności podatku, który przypada na 17.03.2025. Inkasent w terminie płatności ma być gotowy do poboru i być w dyspozycji do 23:59 dnia 17.03.2025 dla podatników. Może on odprowadzać w częściach czy w całości zebraną gotówkę do gminy np. ze względu na bezpieczeństwo i duże kwoty poboru.
W przypadkach, kiedy inkasent dnia 17.03.2025 o g. 11:00 przychodzi do urzędu w celu rozliczenia poboru 17.03.2025 (autentyczna sytuacja z dnia wczorajszego) należy odebrać od niego oświadczenie, że dokonał poboru w całości u wszystkich podatników. Podczas kontroli Regionalnej Izby Obrachunkowej mogą być sformułowane zarzuty, że inkasent nie dokonał czynności inkasa w terminie płatności podatku w pełni.
Mając powyższe na uwadze proponuję odbierać od inkasenta oświadczenie, że czynności inkasa zostały przez niego zakończone u wszystkich podatników przed zakończeniem dnia terminu płatności dla podatników. Oświadczenie stanowi dowód weryfikacji czynności inkasa w stosunku do wszystkich podatników danej wsi przez pracownika odpowiedzialnego za rozliczenie inkasa.
Dzisiaj termin płatności podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego! Część podatników zapłacić już może w mObywatelu! Gminy nadal mogą bezpłatnie przystąpić do programu! Niedługo decyzje podatkowe w mObywatelu!
Dzisiaj termin płatności podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego dla osób fizycznych! 15 marca 2025 wypadł w sobotę, a zatem termin uległ przesunięciu na roboczy poniedziałek 17 marca 2025 r.
Część podatników może zapłacić podatek w mObywatelu. Nawet, jeżeli podatnik nie pamięta kwoty podatku do zapłaty, a gmina czy miasto przystąpiła do programu ePłatności Ministerstwa Cyfryzacji to podatnik zobaczy kwotę w ePłatnościach i po kliknięciu będzie mógł dokonać zapłaty.
Ministerstwo Cyfryzacji: coraz więcej urzędów dołącza do pilotażu platformy ePłatności. Ta usługa to nowość w podejściu do regulowania lokalnych zobowiązań a także sposób na uproszczenie i przyspieszenie obsługi mieszkańców.
Dzięki integracji z naszą platformą, urzędy mogą oferować swoim obywatelom:
Szybkie i bezpieczne płatności: prosty sposób opłacania różnorodnych usług publicznych, bez konieczności wizyty w urzędzie.
Wygodę: załatwienie spraw urzędowych z dowolnego miejsca i o dowolnej porze to ogromna oszczędność czasu zarówno dla obywateli, jak i pracowników urzędów.
Opcjonalność: płatności do zrealizowania za pomocą BLIKA, karty płatniczej, a wkrótce także przez Apple Pay i Google Pay.
Brak prowizji: dokonywanie opłat bez dodatkowych kosztów.
Natychmiastowe potwierdzenie: potwierdzenie po każdej płatności, co zwiększa komfort i pewność użytkowania.
Jak dołączyć?
Dołączenie do pilotażu jest proste. Wystarczy skontaktować się z naszym zespołem eplatnosci@cyfra.gov.pl, który pomoże w całym procesie integracji. Oferujemy wsparcie na każdym etapie, aby zapewnić efektywne wdrożenie ePłatności.
Zrób krok ku przyszłości
Nie czekaj! Dołącz do grona nowoczesnych urzędów, które korzystają z innowacyjnych rozwiązań cyfrowych. Zaoferuj swoim mieszkańcom szybkie, bezpieczne i wygodne płatności za usługi publiczne.
Kolejną usługą planowaną do uruchomienia przez Ministerstwo Cyfryzacji są e-Doręczenia w aplikacji mObywatel, a to oznacza, że decyzja podatkowa będzie mogła być doręczona przy użyciu aplikacji mObywatel.
Przypominamy, że eDoręczenia są obowiązkowe od 1.01.2025, a czasowe ich wyłączenie w zakresie masowej korespondencji dotyczącej decyzji podatkowych możliwe jest tylko do 31.12.2025. Prawdopodobnie w 2026 roku podatnicy, którzy posiadać będą aktywny adres w BAE odbiorą już decyzję w mObywatelu, gdzie znajdzie się skrzynka eDoręczeń.
Opracowano na podstawie informacji Ministerstwa Cyfryzacji dostępnych na stronie MC oraz ePłatności.
RIO potwierdza! Inkasent pobiera podatki także podatki od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą i nie muszą oni płacić przelewem!
Rada Gminy jest uprawniona jedynie do zarządzenia poboru podatków w drodze inkasa, nie zaś do określania podmiotów, które będą mogły skorzystać z tej formy płatności. Ograniczenie podmiotowe zakresu osób fizycznych, od których podatek może być pobrany przez inkasenta, jedynie do osób nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej, nie znajduje uzasadnienia w świetle obowiązujących przepisów.
Ustawodawca w drodze przepisów kompetencyjnych upoważnił radę gminy do podjęcia fakultatywnej decyzji o możliwości poboru podatku: od nieruchomości, rolnego i leśnego w sposób dodatkowy, tj. za pośrednictwem inkasa. Prawodawca we wskazanych przepisach ograniczył możliwość zapłaty podatku w drodze inkasa jedynie do osób fizycznych, zaś nie upoważnił organów stanowiących do różnicowania kategorii zarówno podmiotowej, jak i przedmiotowej w tym zakresie.
Należy więc przyjąć, że metoda płatności w drodze inkasa winna mieć zastosowanie do wszystkich osób fizycznych będących podatnikami przedmiotowej daniny. Tym samym organ stanowiący Gminy Dzierżoniów wykroczył poza przyznane mu kompetencje do stanowienia prawa. Do wprowadzenia takiego ograniczenia nie uprawniają Rady także przepisy art. 61 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383, z późn. zm.), zapłata podatków przez podatników prowadzących działalność gospodarczą i obowiązanych do prowadzenia księgi rachunkowej lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów następuje w formie polecenia przelewu lub za pomocą innego instrumentu płatniczego — w przypadku gdy zapłata jest dokonywana za pośrednictwem konta w e Urzędzie Skarbowym.
Zgodnie z art. 61 § 3 pkt 3 Ordynacji podatkowej, przepisu § 1 nie stosuje się do pobierania podatków przez inkasentów.
UCHWAŁA NR 62/2024 KOLEGIUM REGIONALNEJ IZBY OBRACHUNKOWEJ WE WROCŁAWIU z dnia 31 lipca 2024 r. w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy Dzierżoniów nr V/33/24 z dnia 5 lipca 2024 r. w sprawie poboru podatku od nieruchomości, podatku rolnego i leśnego od osób fizycznych nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej oraz określania inkasentów i wysokości wynagrodzenia za inkaso.
Intencja Dzierżoniowa było z pewnością ograniczenie inkasa od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, mając na uwadze, że kwoty podatków często są bardzo znaczne, co powoduje, że wynagrodzenia dla inkasentów jest wówczas wysokie i niewspółmierne do wykonanych przez inkasenta czynności. Niemniej jednak RIO Wrocław nie zgodziło się na zawężenie inkasa. Być może warto teraz spróbować ograniczyć wysokość wynagrodzenia, wprowadzając w uchwale jego maksymalną wysokość lub zdecydować się na kwotę wynagrodzenia ryczałtową za dany pobór.
Wysokość wynagrodzenia płatników i inkasentów związanego z podatkami stanowiącymi dochody jednostek samorządu terytorialnego może być określana w dowolny sposób. W szczególności nie musi to być wynagrodzenie zryczałtowane, może też mieć postać mieszaną (częściowe zryczałtowanie). Wynagrodzenie to może się różnić i co do sposobu ustalania, i co do wysokości. Jeżeli jest fakultatywne, może obejmować niektóre tylko podatki. Nie może jednak dotyczyć poszczególnych podatków częściowo, np. przez ograniczenie do niektórych kategorii płatników lub części przedmiotu opodatkowania. Nie można różnicować sytuacji poszczególnych płatników i inkasentów wykonujących czynności w zakresie tego samego podatku. K. Różycki, A. Huchla, Wynagrodzenie płatnika i inkasenta, ABC, opubl. LEX.
Dzisiaj 17.02.2025 wpłata II raty średniej? Czy wpłata powinna ostatecznie nastąpić 15.02.2025? Na jaki dzień podatnik wylicza ratę średnią? Czy złożenie deklaracji DN-1 2025 przed 31.03.2025 powoduje bezprzedmiotowość zawiadomienia?
Właśnie mija czy może już minął termin wpłaty II raty potocznie już zwanej ratą średnią w deklarowanym podatku od nieruchomości przez podatników, którzy w terminie do 31.01.2025 złożyli w organie podatkowym oświadczenie o prolongacie terminu złożenia deklaracji DN-1 2025 do 31 marca 2025.
Zmiany w zakresie rozliczenia deklarowanego podatku od nieruchomości za 2025 rok wprowadziła ustawa z dnia 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2024 r., poz. 1757). Chodzi tutaj o art. 6 ww. ustawy, który jako przepis epizodyczny wprowadził szczególne zasady rozliczenia podatku dla podatników, którzy skorzystali z prolongaty terminu złożenia deklaracji DN-1 do dnia 31 marca 2025 r.
Zgodnie z art. 6 ustawy zmieniającej w celu skorzystania z uprawnienia, podatnicy są obowiązani bez wezwania organu podatkowego, wpłacić na rachunek właściwej gminy miesięczne raty podatku od nieruchomości:
a) za styczeń – w terminie do dnia 31 stycznia 2025 r.,
b) za luty – w terminie do dnia 15 lutego 2025 r.
c) za marzec – w terminie do dnia 15 marca 2025 r.
Problem polega na tym, że 15 lutego 2025 r. przypadł na sobotę. Czy zatem wpłata powinna nastąpić wyłącznie do 15 lutego 2025 r., a w większości przypadków do 14 lutego 2025 r., kiedy trwają sesje rozliczeniowe banków i podatnicy, mając ostatni dzień roboczy, mogli złożyć dyspozycje przelewów do realizacji? Czy jednak ostateczny termin wpłaty uległ przesunięciu na dzień 17 lutego 2025 roku?
Zgodnie z art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.
Czy ustawę zmieniającą z dnia 19 listopada 2024 r. można uznać za ustawę podatkową? Na to pytanie należy udzielić twierdzącej odpowiedzi, mając na uwadze definicję ustawy podatkowej z samej Ordynacji podatkowej. Stosowanie do art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, ilekroć w ustawie jest mowa o ustawach podatkowych – rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Mimo, iż art. 6 ustawy zmieniającej nie nowelizuje żadnego z przepisów samej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest jednak przepisem z ustawy zmieniającej ustawę podatkową jako przepis epizodyczny. Ponadto jest przepisem regulującym prawa podatników.
Dzień 17.02.2025 należy zatem uznać za ostateczny dzień wpłaty II raty średniej deklarowanego podatku od nieruchomości za 2025 rok. Wpłata przez podatnika dnia 17.02.2025 gwarantuje mu zachowanie nabytych uprawnień z ustawy zmieniającej.
Drugim z problemów jest pytanie na jaki dzień podatnik powinien wyliczyć ratę średnią do wpłaty mając na uwadze, że kwota należnego podatku od nieruchomości za 2024 rok, która stanowi podstawę wyliczenia raty średniej może ulec zmianie w wyniku korekty czy korekt deklaracji złożonych w 2025 r. Z samej ustawy zmieniającej nie wynika obowiązek wprost uwzględniania korekt deklaracji, jednak ustawodawca posłużył się pojęciem „należnego podatku za 2024 r.” nie określając jednak dnia, na który należy ustalić jego wysokość. Moim zdaniem jest to celowy zabieg ustawodawcy. Należny podatek wynika ze złożonej przez podatnika deklaracji, a w przypadku jej korekty czy to na podstawie samej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych czy na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej będzie wynikał ze skorygowanej deklaracji podatkowej. Złożona korekta przez podatnika zastępuje dotychczas złożoną deklarację podatkową, a podatnik wykazuje w korekcie zaktualizowaną wysokość podatku należnego za cały rok, co wynika z samej konstrukcji deklaracji podatkowej DN-1. Warto przypomnieć, że wzór tej deklaracji wynika z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 maja 2019 r. w sprawie wzorów informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz deklaracji na podatek od nieruchomości (Dz.U. z 2019 r., poz. 1104).
Moim zdaniem ustawodawca miał na myśli kwotę należnego podatku ujawnionego w organie podatkowym, co oznacza, że korekta „fizycznie” (nie wykluczam formy niematerialnej tj. elektronicznej) powinna znajdować się w gminie a nie u podatnika, który ją sporządził i dopiero ma zamiar ją złożyć czy też sporządzoną nadał w placówce Poczty Polskiej S.A., a na dzień wpłaty nie dotarła do organu podatkowego.
Stosowanie do art. 21 § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3. W rozważaniach pomijam sytuację, że należny podatek od nieruchomości za 2024 rok może także wynikać z decyzji określającej prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego, wydanej na podstawie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej.
Trudno mi się zgodzić z poglądem R. Dowgiera zaprezentowanym w artykule „Deklaracje i informacje na podatek od nieruchomości w 2025 r.”, PPLiFS, 1/2025, str. 28, że „(..) ustalenia te są dokonywane na dzień złożenia zawiadomienia o prawie do skorzystania z odroczonego terminu”.
Ustawodawca nie wskazał w ustawie zmieniającej terminu 31.01.2025 jako terminu ustalenia podatku należnego za 2024 rok służącego do wyliczenia rat średnich za 01 -03 2025. Skoro zatem ustawodawca nie objął zakresem interpretowanego przepisu art. 6 w sposób wyraźny i jednoznaczny unormowań z zakresu prawa podatkowego, to należy uznać, że nie wolno tego „dopowiadać” czy też „doprecyzowywać” interpretatorowi (zob. uchwała NSA w Warszawie z dnia 27 marca 2023 r., sygn. akt I FPS 2/22, opubl. CBOSA).
Kolejny problem to odpowiedź na pytanie czy złożenie deklaracji na podatek od nieruchomości dla przykładu w terminie 17.02.2025 r. i wpłacenie w tym dniu raty średniej, zakładając, że jest ona niższa niż rata właściwa skutkuje utratą uprawnień (korzyści) z art. 6 ustawy zmieniającej. Należy uznać, że nie. Wpłata podatku w terminie jego płatności i złożenie w tym samym dniu deklaracji DN-1 nie skutkuje utratą uprawnień. Nawet jeżeli istnieją w tym zakresie to należy dokonać interpretacji na korzyść podatnika, mając tutaj na uwadze m.in. art. 2a Ordynacji podatkowej.
Odmiennie sytuacja wygląda już z kolejną 03.2025, przy zachowaniu ww. faktów tj. złożeniu deklaracji 17.02.2025. O ile dla 17.02.2025 należy przyjąć korzystną wysokość raty średniej (niższa) w stosunku do raty właściwej o tyle do raty marcowej taka zasada jest trudna do obronienia.
Po pierwsze zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej w 2025 r. podatnicy, o których mowa w art. 6 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 2, mogą składać deklaracje na podatek od nieruchomości na rok 2025 w terminie do dnia 31 marca 2025 r., jeżeli spełnią warunki określone w ust. 2. Jest to główne uprawnienie podatnika i cel przepisu art. 6, jak również cel ustawodawcy tj. dać podatnikom więcej czasu na sporządzenie deklaracji podatkowej w związku z koniecznością inwentaryzacji budynków, budowli i obiektów budowlanych. Natomiast warunki dla skorzystania z uprawnienia zawarte są w ust. 2 art. 6. Jeszcze raz podkreślenia wymaga, że są to warunki, a nie uprawienia dla podatnika.
Po drugie złożenie przez podatnika deklaracji DN-1 na 2025 rok powoduje, że kwota podatku wynika ze złożonej już deklaracji podatkowej, a zgodnie z art. 21 § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3. Podatnik zatem zobowiązany będzie do uiszczenia raty marcowej w kwocie wynikającej ze złożonej już deklaracji, a nie w kwocie raty średniej, przy założeniu, że jest ona niższa. W momencie złożenia deklaracji DN-1 na 2025 rok uprawnienie do złożenia deklaracji do 31 marca 2025 staje się bezprzedmiotowe, a w konsekwencji podatnik nie jest do spełniania warunku wpłaty raty średniej do 15.03.2025. Natomiast zachowuje on uprawnienie, tak samo jak organ podatkowy z ust. 3 art. 6 ustawy zmieniającej tj. dopłaty bez odsetek za zwłokę dla podatnika, a w przypadku nadwyżki brak wypłaty oprocentowania przez organ podatkowy. Jest to rozwiązanie logiczne, a w prawie logiczne rozwiązania są przyjmowane do stosowania.
Nie zgadzam się zatem z poglądem R. Dowgiera zaprezentowanym w artykule „Deklaracje i informacje na podatek od nieruchomości w 2025 r.”, PPLiFS, 1/2025, str. 29, że „Bez względu na to, kiedy ostatecznie złożono deklarację, jeżeli ma to miejsce po 31 stycznia 2025 r., a przed 31 marca 20205 r., to podatnika obowiązuje sposób obliczenia rat z art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej. Organ nie może więc w terminie do 15 lutego czy 15 marca żądać od niego np. raty wyższej, która wynika ze złożonej już deklaracji, gdy ustawa wprost wskazuje, że rata ta ma być wyliczona z uwzględnieniem podatku za rok zeszły”. Podkreślę raz jeszcze, że ustawa wskazuje raty średnie jako warunek, a nie jako uprawnienie, a celem ustawodawcy było danie podatnikom więcej czasu na sporządzenie prawidłowej deklaracji, a nie odraczanie terminu zapłaty podatku (dopłat). Można tutaj także postawić pytanie co w przypadku kiedy rata podatku z deklaracji DN-1 za 2025 będzie niższa niż rata średnia? Podatnik zapewne taką ratę uiści. Czy oznaczać to będzie dla niego utratę uprawnienia i konieczność dopłat wraz z odsetkami za zwłokę?
Dla rachunkowości nie będzie także stanowiło problemu rozliczenie współwłaścicieli, gdy jeden z nich skorzysta z uprawnienia odroczonej deklaracji, a drugi nie. Uprawnienie to, w przypadku osób prawnych, jednostek organizacyjnych nie przenosi się automatycznie na drugiego, mając na uwadze art. 366 i 368 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 91 Ordynacji podatkowej. Rachunkowość jest na tyle elastycznym systemem, że z całą pewnością poradzi sobie z taką sytuacją, a kierownik jednostki, stosowanie do art. 10 ustawy o rachunkowości zobowiązany będzie wskazać sposób ewidencji, z uwzględnieniem zasad rachunkowości.
Na zakończenie pragnę przypomnieć, że zarządzenie kierownika jednostki w sprawie szczególnych zasad rachunkowości i rozliczania deklarowanego podatku od nieruchomości za 2025 rok jest elementem zasad (polityki) rachunkowości, a jego podjęcie stosowanie do art. 10 ustawy o rachunkowości jest obligatoryjne. Wzór takiego zarządzenia, które w większości rozwiązuje problemy z nowelizacją udostępnione, było uczestnikom moich szkoleń „Zmiany w księgowości, rozliczaniu i egzekucji podatku od nieruchomości za 2025 rok”.
autor i prawa autorskie do niniejszego artykułu: Marcin Adamek. Artykuł ma charakter poglądowy. Zakaz kopiowania i rozpowszechniania bez mojej zgody.
Dramat podczas kontroli RIO podatków i opłat lokalnych! Błędy w wymiarze, błędy w księgowości, błędy w egzekucji i błędy w sprawozdawczości! Mamy dla Was całe wystąpienie pokontrolne do obowiązkowej lektury i analizy
Stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości i uchybienia były w głównej mierze wynikiem nieprzestrzegania przepisów prawnych dotyczących gospodarki finansowej i rachunkowości gminy w zakresie obowiązków spoczywających na Panu Wójcie jako organie podatkowym w myśl art. 13 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a także nieprawidłowego funkcjonowania kontroli zarządczej.
Obowiązki w zakresie prowadzenia rachunkowości spoczywały, stosownie do postanowień zakresu czynności, na Skarbniku Gminy. Prawa i obowiązki głównego księgowego (skarbnika) określają przepisy art. 54 ustawy o finansach publicznych.
Mając na uwadze ustalenia kontroli, na podstawie art. 9 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, zalecam:
Wyjaśnienie i wyeliminowanie wskazanych w protokole i w części opisowej wystąpienia rozbieżności w zakresie prawidłowości danych wykazanych w informacjach i deklaracjach podatkowych oraz ich zgodności z obowiązującymi przepisami. W odpowiedzi na zalecenia przedstawienie wyników poszczególnych ustaleń oraz ich efektów finansowych.
Realizowanie obowiązków w zakresie czynności sprawdzających i działań wyjaśniających w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej wskazane w części opisowej wystąpienia.
Sporządzanie deklaracji gminnej na podatek od nieruchomości z zastosowaniem prawidłowych podstaw prawnych zwolnienia z opodatkowania. Niesłusznie wykazano budynek Urzędu Gminy i działkę pod budynkiem Urzędu jako zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Należy zauważyć, że wskazany przez gminę artykuł stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają nieruchomości lub ich części zajęte na potrzeby organów jednostek samorządu terytorialnego, w tym urzędów gmin, starostw powiatowych, urzędów związków metropolitalnych i urzędów marszałkowskich.
Udzielanie ulg w podatku rolnym w prawidłowej wysokości oraz na podstawie prawidłowej dokumentacji.
Prawidłowe stosowanie przepisów o opłacie skarbowej w przypadku wydawania zaświadczeń zwolnionych od poboru opłaty.
Zapewnienie wykonywania czynności kancelaryjnych z należytą starannością, poprzez umieszczanie i wypełnianie pieczęci wpływu na uprzednio zarejestrowanych dokumentach, m.in. informacjach dotyczących opłaty za wydobytą kopalinę.
Zmodyfikowanie zapisów instrukcji dotyczącej ewidencji podatków i opłat lokalnych oraz instrukcji ewidencji poboru i windykacji opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi poprzez odniesienie się w jej treści do obowiązujących przepisów prawa.
Stosowanie instytucji zaliczania wpłaty w przypadkach, gdy dokonana przez podatnika wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.
Zobowiązanie odpowiedzialnego pracownika do stosowania zasad dotyczących kolejności zarachowywania wpłaty.
Zobowiązanie Skarbnika Gminy do wyksięgowania należności podatkowych, które uległy przedawnieniu.
Stosowanie wzoru upoważnień do przeprowadzania kontroli podatkowych zawierającego wszystkie wymagane dane.
Prowadzenie systematycznych i kompleksowych działań upominawczych windykacyjnych w zakresie podatków i opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa i procedur wewnętrznych.
Prowadzenie postępowań w zakresie stosowania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych zgodnie z opisem zawartym w protokole kontroli, z uwzględnieniem przepisów Działu IV Ordynacji podatkowej.
Ujmowanie odsetek od zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami w par. 0910.
Skorygowanie danych wykazanych w sprawozdaniach Rb-27S i Rb-PDP sporządzonych za 2023 r. w zakresie skutków umorzeń. Dokonane ustalenia wskazują, że w części dotyczącej wykazanych skutków umorzeń zaległości podatkowych dane te są niezgodne z wydanymi decyzjami przez organ podatkowy, co stanowi naruszenie § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie sprawozdawczości budżetowej, zgodnie z którym kierownicy jednostek, są obowiązani sporządzać sprawozdania rzetelnie i prawidłowo pod względem merytorycznym i formalno-rachunkowym a kwoty wykazane w sprawozdaniach powinny być zgodne z danymi wynikającymi z ewidencji księgowej
